Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

352. Sujātajātakaṃ (5-1-2)

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ကိန္နုသန္တရမာနောဝ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသုဇာတဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ အဘသေသောသူကြွယ်ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။ ။

ဘုရားလောင်းသည်။ ထိုစိုးရိမ်ငိုကြွေးသောအဘကိုမြင်၍ ငါ့အဘသည် ငါ့အဘိုးသေသောကာလမှစ၍ သောကနှိပ်စက်လျက်သွား၏။ ငါမှတစ်ပါးငါ့အဘကိုသိစိမ့်သောငှါ စွမ်းနိုင်သောသူသည်မရှိ။ ငါသည်ငါ့အဘကိုတစ်ခုသောဥပါယ်ဖြင့်သောကကင်းအောင်ပြုအံ့ဟု၊ ရွာပ၌ နွားသေကိုမြင်၍မြက်ကို၎င်း ရေကို၎င်းဆောင်၍ ထိုနွားသေ၏ရှေ့၌ထား၍စားလော့သောက်လော့ဟုဆို၏။ လာတိုင်းလာတိုင်းသောသူတို့သည် ထိုဘုရားလောင်းကိုမြင်၍။ အချင်းသုဇာတ၊ သင်သည် နွားသေအားမြက်ရေကိုပေး၏။ အဘယ့်ကြောင့်ရူးသနည်းဟုဆိုကုန်၏။ သုဇာတသည်တစ်စုံတစ်ခုသောစကားတုံ့ကိုမဆို။ ထိုအခါ သုဇာတ၏အဘအထံသို့သွား၍သင့်သားသည်ရူး၏။ နွားသေအားမြက်ရေကိုပေး၏ဟုဆိုကုန်၏။ ထိုစကားကိုကြား၍ထိုသူကြွယ်အားအဘ၌စိုးရိမ်ခြင်းကင်း၏။ သား၌စိုးရိမ်ခြင်းသည်တည်၏။ သူကြွယ်သည်လျင်မြန်စွာသွား၍။ သုဇာတ၊ သင်သည်ပညာရှိမဟုတ်လော။ အဘယ့်ကြောင့်နွားသေအား မြက်ရေကိုပေးသနည်းဟုဆို၍။ ။

(၇၁၃)ကိံ နု သန္တရမာနောဝ၊လာယိတွာ ဟရိတံ တိဏံ။

ခါဒ ခါဒါတိ လပသိ၊ဂတသတ္တံ ဇရဂ္ဂဝံ။ ။

(၇၁၄)န ဟိ အန္နေန ပါနေန၊မတော ဂေါဏော သမုဋ္ဌဟေ။

တွဉ္စ တုစ္ဆံ ဝိလပသိ၊ယထာ တံ ဒုမ္မတီ တထာ။ ။

ဟူသောဤနှစ်ဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။

(၇၁၃-၇၁၄)သုဇာတ၊ ချစ်သားသုဇာတ။ တွံ၊ သင်သည်။ ဂတသန္တံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေချုပ်ငြိမ်းခြင်းသို့ရောက်လေပြီးသော။ ဇရဂ္ဂဝံ၊ နွားအိုကို။ သန္တရမာနောဝ၊ အဆောတလျင်ကဲ့သို့ဖြစ်၍။ ဟရိတံ၊ စိမ်းသော။ တိဏံ၊ မြက်ကို။ လာယိတွာ၊ ရိတ်၍။ ခါဒခါဒါတိ၊ စားလော့စားလော့ဟူ၍။ ကိန္နုလပသိ၊ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုဘိသနည်း။ ။

အန္နေန၊ အစာပေးသဖြင့်၎င်း။ ပါနေန၊ ရေပေးသဖြင့်၎င်း။ မတောဂေါဏော၊ နွားသေသည်။ နဟိသမုဋ္ဌဟေ၊ မထသလျှင်ကတည်း။ ဒုမ္မတီ၊ ပညာမရှိသောသူသည်။ ဝိလပေယျယထာ၊ ဆိုရာ၏သို့။ တထာ၊ ထိုအတူ။ တွဉ္စ၊ သင်သည်လည်း။ တုစ္ဆံ၊ အချည်းနှီးသောစကားကို။ ဝိလပသိ၊ ဆို၏။ ။

ထိုနောင်မှဘုရားလောင်းသည်။ ။

(၇၁၅)တထေဝ တိဋ္ဌတိ သီသံ၊ဟတ္ထပါဒါ စ ဝါလဓိ။

သော တာတ တထေဝ တိဋ္ဌတိ၊မညေ ဂေါဏော သမုဋ္ဌဟေ။ ။

(၇၁၆)နေဝယျကဿ သီသဉ္စ၊ဟတ္ထပါဒါ စ ဒိဿရေ။

ရုဒံ မတ္တိကထူပသ္မိံ၊နနု တွညေဝ ဒုမ္မတိ။ ။

ဟူသောဤနှစ်ဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။

(၇၁၅-၇၁၆)တာတ၊ ဘခင်။ သီသံ၊ နွားဦးခေါင်းသည်။ တထေဝ၊ ထိုရှေးအတူသာလျှင်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ ဟတ္ထပါဒါစ၊ ခြေလက်တို့သည်လည်း။ တထေဝ၊ ထိုရှေးအတူသာလျှင်။ တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ ဝါဠဓိ၊ အမြီးသည်။ တထေဝ၊ လျှင်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ သောဂေါဏော၊ ထိုနွားသည်။ တထေဝ၊ ထိုရှေးအတူသာလျှင်။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သောဂေါဏော၊ ထိုနွားသည်။ သမုဋ္ဌဟေ၊ ထရာ၏ဟူ၍။ မညေ၊ ငါအောက်မေ့၏။ ။

အယျကဿ၊ အဘိုး၏။ သီသဉ္စ၊ ဦးခေါင်းသည်၎င်း။ ဟတ္ထပါဒါစ၊ လက်ခြေတို့သည်၎င်း။ နေဝဒိဿရေ၊ အလျှင်းမထင်ကုန်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ မတ္တိကထူပသ္မိံ၊ မြေစေတီ၌။ ရုဒံ၊ ငိုသော။ တွညေဝ၊ သင့်ဘခင်သည်သာလျှင်။ ဒုမ္မတီနနု၊ ပညာမရှိသည်မဟုတ်တုံလော။ ။

ထိုစကားကိုကြား၍ဘုရားလောင်း၏ အဘသည်ငါ့သားကားပညာရှိ၏။ ပစ္စုပ္ပန်လောက တမလွန်လောက၌ကိစ္စကိုသိ၏။ ငါ့ကို မှတ်စိမ့်သောငှါထိုအမှုကိုပြု၏ဟုကြံ၍။ အမောင်သုဇာတ။ သင်သည်ပညာရှိ၏။ ခပ်သိမ်းသောသင်္ခါရတို့သည် အမြဲမရှိကုန်ဟူ၍ ငါသည်မှတ်မိပြီ။ ယနေ့မှစ၍ ငါသည်မစိုးရိမ်အံ့။ အဘ၏သောကကို ပယ်သော သားမည်သည်ကားသင်ကဲ့သို့ဖြစ်ရာ၏ဟုဆို၍သားအားချီးမွမ်းလိုရကား။ ။

(၇၁၇)အာဒိတ္တံ ဝတ မံ သန္တံ၊ဃတသိတ္တံဝ ပါဝကံ။

ဝါရိနာ ဝိယ ဩသိဉ္စံ၊သဗ္ဗံ နိဗ္ဗာပယေ ဒရံ။ ။

(၇၁၈)အဗ္ဗူဠှံ ဝတ မေ သလ္လံ၊ယမာသိ ဟဒယဿိတံ။

ယော မေ သောကပရေတဿ၊ပိတု သောကံ အပါနုဒိ။ ။

(၇၁၉)သောဟံ အဗ္ဗူဠှသလ္လောသ္မိ၊ဝီတသောကော အနာဝိလော။

န သောစာမိ န ရောဒါမိ၊တဝ သုတွာန မာဏဝ။ ။

(၇၂၀)ဧဝံ ကရောန္တိ သပ္ပညာ၊ယေ ဟောန္တိ အနုကမ္ပကာ။

ဝိနိဝတ္တေန္တိ သောကမှာ၊သုဇာတော ပိတရံ ယထာ။ ။

ဟူသောဤလေးဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။

(၇၁၇-၇၂ဝ)ဃတသိတ္တံဝဃတသိတ္တံဧဝ၊ ထောပတ်ဖြင့် သွန်းလောင်းအပ်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ပါဝကံ၊ မီးကို။ ဝါရိနာ၊ ရေဖြင့်။ ဩသိဉ္စိဝိယဩသိဉ္စိတွာနိဗ္ဗာပေသိဝိယ၊ သွန်းလောင်း၍ ငြိမ်းစေဘိသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ သုဇာတ၊ ချစ်သားသုဇာတ။ တွံ၊ ချစ်သားသည်။ အာဒိတ္တံ၊ သောကတည်းဟူသောမီးလောင်သည်။ သန္တံ၊ ဖြစ်သော။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဝတ၊ စင်စစ်။ နိဗ္ဗာပယေ၊ ငြိမ်းစေပြီ။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဒရံ၊ စိတ်ကိုပူပန်စေတတ်သောသောကကို။ နိဗ္ဗာပယေနိဗ္ဗာပယိ၊ ငြိမ်းစေပြီ။ ။

ယောသုဇာတော၊ အကြင်သုဇာတသည်။ သောက-ပရေတဿ၊ သောကသည်နှိပ်စက်အပ်သော။ မေ၊ ငါ၏။ ပိတု-သောကံ၊ အဘသေလွန်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သောစိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းကို။ အပါနုဒိ၊ ပယ်၏။ ဟဒယဿိတံ၊ နှလုံးကိုမှီသော။ ယံသလ္လံ၊ အကြင်သောကတည်းဟူသောငြောင့်သည်။ အာသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ မေ၊ ငါ၏။ တံသလ္လံ၊ ထိုသောကတည်းဟူသောငြောင့်ကို။ တေနသုဇာတေန၊ ထိုငါ့သားသုဇာတသည်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ အဗ္ဗူဠှံအဘိဦဟိတံ၊ နုတ်အပ်ပြီ။ ။

မာဏဝ၊ လုလင်ငယ်။ တဝ၊ သင်၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ သုတွာန၊ ကြား၍လျှင်။ သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ အဗ္ဗူဠှသလ္လော၊ နုတ်ပယ်အပ်ပြီးသောသောကတည်းဟူသော ငြောင့်ရှိသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိတ-သောကော၊ စိုးရိမ်ခြင်းကင်းလတ်ပေပြီ။ အနာဝိလော၊ စိတ်နောက်ကျုခြင်းကင်းလတ်ပေပြီ။ ဣဒါနိ၊ ယခု။ နသောစာမိ၊ မစိုးရိမ်။ နရောဒါမိ၊ မငိုကြွေး။ ။

သုဇာတော၊ ငါ့သားသုဇာတသည်။ ပိတရံ၊ ကိုယ်ထက်ကြီးသော အဘဖြစ်သော။ မံ၊ ငါ့ကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သပ္ပညတာယ၊ ကြီးကျယ်သော ပညာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သောကမှာ၊ စိုးရိမ်ခြင်းမှ။ ဝိနိဝတ္တယိယထာ၊ နစ်စေငြိမ်းစေဘိသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ အညေပိ၊ သုဇာတမှတစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ယေနရာ၊ အကြင်သူတို့သည်။ အနုကမ္ပကာ၊ အစဉ်စောင့်ရှောက် သနားတတ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သပ္ပညာ၊ ကြီးကျယ်သော ပညာရှိကုန်သော။ တေနရာ၊ ထိုသူတို့သည်။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ သောကမှာ၊ စိုးရိမ်ခြင်းမှ။ ဝိနိဝတ္တေန္တိ၊ နစ်စေကုန်၏။ ။

(ဂတသန္တံဇရဂ္ဂဝန္တိ ဂတဇီဝိတံဇိန္နဂေါဏံအဋ္ဌကထာဖွင့်သည်ကားအဓိပ္ပါယတ္ထ။ သန္တံသမိတံဂတောဂတသန္တော။ သန္တံသမိတံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေချုပ်ငြိမ်းခြင်းသို့။ ဂတော၊ ရောက်သည်တည်း။ ဂတသန္တော၊ ဇီဝိတိန္ဒြေချုပ်ငြိမ်းခြင်းသို့ရောက်သည်။ ဂတသန္တံဟူ၍လည်းရှိသင့်၏။ သံသရာသို့သွားသော သတ္တဝါဖြစ်သော။ ဇရဂ္ဂဝံ၊ နွားအိုကိုပေး။ ယထာတံ၌တံကားအနက်မရှိ။ တ္တတာ၌ဆန်းအလိုငှါသံယုဂ်ရောက်သည်။ ဃတသိတ္တံ၌မုဒ္ဓဇဋနှင့်၊ ဃဋသိတ္တံရှိမူ၊ ဃဋသိတ္တံဧဝ၊ အိုး၌ထည့်လောင်းအပ်သည်သာဖြစ်သော။ ပါဝကံ၊ မီးကိုပေး။ အိုးနှင့်ကိုယ်တူသည်။ အိုး၌ထည့်လောင်းအပ်သောမီးနှင့်သောကတူသည်မှတ်။ ဝါရိနါဝိယဟုဥပမာဇောတကရှိပြီးရကား။ ဃတသိတ္တံဣဝဟုမဖြတ်သာ။ ဩသိဉ္စိ၌၊ဓါတူနံအတ္ထာတိသယအားဖြင့်သွန်းလောင်းခြင်းမျှကို မမှတ်အပ်၊ သွန်းလောင်း၍ငြိမ်းစေ၏ဟူသောအနက်လွန်ကိုမှတ်ရာသည်။ ထို့ကြောင့်။ ဩသိဉ္စိဝိယဩသိဉ္စိတွာနိဗ္ဗာပေသိဝိယ၊သွန်းလောင်း၍ ငြိမ်းစေဘိသကဲ့သို့, အနက်ကိုယောဇနာသည်။ ငါ့ကိုယ်ငြိမ်းစေ၏ဟူသည်လည်း ငါ၏သောကမီးကိုငြိမ်းစေသည်ဟူလိုရကား။ သဗ္ဗံနိဗ္ဗာပယေဒရံဟုထပ်ပြန်သည်။ အဗ္ဗူဠှံ၌အဘိရှေးဦဟဓာတ်တပစ္စည်း၊ ၎င်းတပစ္စည်းကိုဟန္တေဟိဟောဟဿ လောဝါ အဒဟနဟာနံ, သုတ်ဖြင့်ဟ။ ဓာတွန်ဟကို လပြု၍ပြီးရကား အဗ္ဗူဠှံနေသည်။ ထို့ကြောင့်အဘိကိုအဗ္ဘပြု၍ အသဒိသဒွေးဘော်နှင့်အဗ္ဗူဠှံလိုသည်။ ဦဟဓာတ်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း။ အဗ္ဘူဟိ ဝတ မေသလ္လံ,ဟု ပေတဝတ္ထုကျမ်း လာသောကြောင့်သိသာသည်။ မေ၊ ငါ၏။ သလ္လံ၊ စိုးရိမ်ခြင်းဟူသောငြောင့်ကို။ ဝတ၊ စင်စစ်။ အဗ္ဘူဟိ၊ နုတ်ပြီ,ဟုထို၌ကတ္တားဟော။ ဤ၌ကံဟော။ ဤမျှထူးသည်။ အဓိပ္ပါယ်ကားမကွဲကြပြီ။ အဗ္ဘူဠှသလ္လော၌လည်း၎င်းနည်း။ ဝိနိဝတ္တေန္တိဟုကာရိုက်လိုသည်။ ဝိနိဝတ္တန္တိဟုသုဒ္ဓမလို။ ထို့ကြောင့်၊ ယထာမမပုတ္တော သုဇာတောပိတရံ သမာနံ အတ္တနော သပ္ပညတာယ သောကမှာဝိနိဝတ္တယိ၊ ဧဝံအညေပိ သပ္ပညာ သောကမှာ ဝိနိဝတ္တ ယန္တီတိအတ္ထော,ဟု- အဋ္ဌကထာ ဖွင့်သောဝ်)။ ။

သုဇာတဇာတကံ ဒုတိယံ။၃၅၂။