Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

408. Kumbhakārajātakaṃ (7-2-3)

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အမ္ဗာဟမဒ္ဒံဝနမန္တရသ္မိံ, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤကုမ္ဘကာရဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ကိလေသာကို နှိပ်ခြင်းကိုအကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။ ။

ထိုအခါတစ်နေ့သ၌ လေးဆူကုန်သော ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် ဆွမ်းခံအခါကိုမှတ်၍၊ နန္ဒမူလိုဏ်မှထွက်၍ အနဝတတ်အိုင်၌ နာဂလတာ မည်သော ဒန်ပူကိုစား၍ ပြုအပ်ပြီးသော ကိုယ်လက်သုတ်သင်ခြင်းရှိကုန် သည်ဖြစ်၍၊ ဆေးဒါန်းမြင်းသီလာဖြင့်ပြီးသော ကျောက်ဖျာအပြင်၌သင်းပိုင်ကိုပြင်ဝတ်ဝတ်၍သပိတ်သင်္ကန်းကိုယူ၍၊ တန်းခိုးဖြင့်ကောင်းကင်သို့ပျံ၍ ငါးပါးသောအဆင်းရှိသော တိမ်တိုက်တို့ကိုနင်းကုန်လျက် သွားကုန်၍၊ ဗာရာဏသီမြို့တံခါးရွာ၏အနီး၌သက်၍ တစ်ခုသောချမ်းသာရာအရပ်၌ သင်္ကန်းရုံ၍ သပိတ်ကို ယူ၍ရွာသို့ဝင်၍ ဆွမ်းအလို့ငှါသွားကုန်လတ်သော်၊ ဘုရားလောင်း၏ အိမ်တံခါးသို့ရောက်ကုန်၏။ ဘုရားလောင်းသည်လည်း ထိုပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ကိုမြင်၍ နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အိမ်သို့သွင်း၍ ခင်းအပ်သောနေရာ၌နေစေ၍ အလှူရေကိုလှူ၍ မြတ်သောခဲဘွယ်ဖြင့်လုပ်ကျွေး၍ တင့်အပ်သောအရပ်၌နေ၍ သင်္ဃာ့ထေရ်ကိုရှိခိုး၍၊ အရှင်ဘုရားတို့၊ အရှင်ဘုရားတို့ရဟန်းအဖြစ်သည် အလွန်လျှင်တင့်တယ်၏။ အရှင်ဘုရားတို့၏ ဣန္ဒြေတို့သည် အထူးသဖြင့် ကြည်လင်ကုန်၏။ အရေအဆင်းတို့သည်စင်ကြယ်ကုန်၏။ အဘယ်အာရုံကိုမြင်၍လျှင် အရှင်ဘုရားတို့သည် ဤဆွမ်းခံသော အကျင့်ရှိသော ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကပ်ကုန်သနည်းဟု မေး၏။ သင်္ဃာ့ထေရ်ကို မေးသကဲ့သို့ ထို့အတူကြွင်းကုန်သောပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သို့ကပ်၍လည်းမေး၏။ ထိုအခါဘုရားလောင်းအား လေးဆူကုန်သော ထိုပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် ငါသည်ဤမည်သောမြို့, ဤမည်သောတိုင်း, ဤမည်သောမင်းဖြစ်၍ ဤသို့အစရှိသောနည်းဖြင့် မိမိတို့၏တောထွက်ခြင်းဝတ္ထုတို့ကိုဆိုလို၍အစဉ်သဖြင့်။ ။

(၁ဝ၇၉)အမ္ဗာဟမဒ္ဒံ ဝနမန္တရသ္မိံ၊နီလောဘာသံ ဖလိတံ သံဝိရူဠှံ။

တမဒ္ဒသံ ဖလဟေတု ဝိဘဂ္ဂံ၊တံ ဒိသွာ ဘိက္ခာစရိယံ စရာမိ။ ။

(၁၀၈၀)သေလံ သုမဋ္ဌံ နရဝိဒ္ဒုနိဋ္ဌိတံ၊နာရီ ယုဂံ ဓါရယိ အပ္ပ-သဒ္ဒံ။

ဒုတိယဉ္စ အာဂမ္မ အဟောသိ သဒ္ဒေါ၊တံ ဒိသွာ ဘိက္ခာစရိယံ စရာမိ။ ။

(၁၀၈၁)ဒိဇာ ဒိဇံ ကုဏပမာဟရန္တံ၊ဧကံ သမာနံ ဗဟုကာ သမေစ္စ။

အာဟာရဟေတူ ပရိပါတယိံသု၊တံ ဒိသွာ ဘိက္ခာစရိယံ စရာမိ။ ။

(၁၀၈၂)ဥသဘာဟမဒ္ဒံ ယူထဿ မဇ္ဈေ၊စလက္ကကုံ ဝဏ္ဏဗလူပပန္နံ။

တမဒ္ဒသံ ကာမဟေတု ဝိတုန္နံ၊တံ ဒိသွာ ဘိက္ခာ-စရိယံ စရာမိ။ ။

ဟူသောလေးဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။

(၁၀၇၉-၁၀၈၂)အဟံ၊ ငါသည်။ ဝနမန္တရသ္မိံ၊ သရက်တော၏အလယ်၌။ နီလောဘာသံ၊ စိမ်းညိုသောအရောင်ရှိသော။ ဖလိတံ၊ အသီးနှင့်ပြည့်စုံသော။ သံဝိရူဠှံ၊ အလွန်စည်ပင်ပြန့်ပွါးသော။ အမ္ဗံ၊ သရက်ပင်ကို။ အဒ္ဒံ၊ ဥယျာဉ်သို့အဝင်လက်ဦးမြင်၏။ ဥယျာနတော၊ ဥယျာဉ်မှ။ နိက္ခမန္တော၊ ထွက်လတ်သည်ရှိသော်။ ဖလဟေတု၊ အသီးဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဝိဘဂ္ဂံ၊ စနောင့်စနင်း ပျက်စီးကျိုးပဲ့သော။ တံအမ္ဗံ၊ ထိုဥယျာဉ် အဝင်လက်ဦးမြင်သောသရက်ပင်ကိုပင်။ အဒ္ဒသံ၊ နောက်ပြီးတဘန်မြင်ပြန်၏။ တံအမ္ဗံ၊ ထိုအသီးဟူသော အကြောင်းကြောင့် စနောင့်စနင်း ပျက်စီးကျိုးပဲ့သော သရက်ပင်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပဋိလဒ္ဓသံဝေဂေါ၊ ရအပ်သောထိတ်လန့်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ထိတ်လန့်သောသံဝေဂဉာဏ်ကိုရ၍။ ဘိက္ခာစရိယံ၊ ဆွမ်းခံသောအကျင့်ရှိသော။ ပဗ္ဗဇံ၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့။ ဥပဂတော၊ ကပ်လတ်သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘိက္ခာစရိယံ၊ ဤဆွမ်းခံသော အကျင့်ကို။ စရာမိ၊ ကျင့်၏။ ။

နရဝိဒ္ဒုနိဋ္ဌိတံ၊ ပညာရှိသောပန်းထိမ်သည်တို့သည် စီရင်အပ်ပြီးစေအပ်သော။ သုမဋ္ဌံ၊ အလွန်ပြေပြစ်သော။ ယုဂံ၊ တစ်ဘက်တစ်ဘက်၌ တစ်ခုတစ်ခုစီပြု၍ အစုံဖြစ်သော။ အပ္ပသဒ္ဒံ၊ အသံဆိတ်သော။ သေလံမဏိဝလယံ၊ ပတ္တမြားလက်ကောက်ကို။ နာရီ၊ မောင်းမငယ်သည်။ ဓာရယိ၊ ဆောင်၏။ စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။ ဒုတိယံ၊ လက်ျာဘက်မှလက်ကောက်ကိုလက်ဝဲဘက်၌လျှင်ဆင်ယင်သော ကာလနှစ်ခုမြောက်အဖော်ဖြစ်သောလက်ကောက်ကို။ အာဂမ္မ၊ စွဲ၍။ သဒ္ဒေါ၊ အသံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ တံ၊ တစ်ခုထည်းဖြစ်သော ကာလ အသံဆိတ်လျက် နှစ်ခုဘက်သောကာလအသံထွက်သော ထိုလက်ကောက်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပဋိလဒ္ဓသံဝေဂေါ၊ ရအပ်သောထိတ်လန့် ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘိက္ခာစရိယံ၊ ဆွမ်းခံသော အကျင့်ရှိသော။ ပဗ္ဗဇံ၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့။ ဥပဂတော၊ ကပ်လတ်သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဘိက္ခာစရိယံ၊ ဤဆွမ်းခံသောအကျင့်ကို။ စရာမိ၊ ကျင့်၏။ ။

ကူဏပံ၊ သားတစ်ကို။ အာဟရန္တံ၊ ချီသွားသော။ ဧကံ၊ တစ်ကောင်ထည်း။ သမာနံ၊ ဖြစ်သော။ ဒိဇံ၊ သားတစ်ချီသောငှက်ကို။ ဗဟုကာ၊ များစွာကုန်သော။ ဒိဇာ၊ ကြွင်းသောငှက်အပေါင်းတို့သည်။ သမေစ္စသန္နိပတိတွာ၊ စည်းဝေးရုံးစုကုန်၍။ အာဟာရဟေတု၊ အာဟာရဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ပရိပါတယိံသု၊ ထိုးဆွပ်၍လိုက်ကုန်၏။ တံ၊ ထိုအစာသားတစ်ကြောင့် ဘေးဖြစ်သောငှက်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပဋိလဒ္ဓသံဝေဂေါ၊ ရအပ်သော ထိတ်လန့်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘိက္ခာစရိယံ၊ ဆွမ်းခံခြင်းအကျင့်ရှိသော။ ပဗ္ဗဇံ၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့။ ဥပဂတော၊ ကပ်လတ်သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဘိက္ခာစရိယံ၊ ဤဆွမ်းခံသော အကျင့်ကို။ စရာမိ၊ ကျင့်၏။ ။

ယူထဿ၊ နွားအပေါင်း၏။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ စလက္ကကုံစ လက္ကကုမံ၊ လှုပ်သောလဘို့ရှိသော။ ဝဏ္ဏဗလူပပန္နံ၊ အဆင်းသဏ္ဍာန်အား နှင့်ပြည့်စုံသော။ ဥသဘံ၊ ဥသဘနွားကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ အဒ္ဒံ၊ မြင်ပြီ။ ကာမဟေတု၊ ကာမဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဝိတုန္နံ၊ တိုက်ဝှေ့နှိပ်စက်အပ်သော။ တံ၊ ထိုရှေးမြင်ပြီးလဘို့ကြီးရှိသောနွားဥသဘကို။ အဒ္ဒသံ၊ နောက်ပြီးတဘန်မြင်ပြန်၏။ တံ၊ ထိုကာမဟူသော အကြောင်းကြောင့် ပျက်စီးသောနွားဥသဘကြီးကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပဋိလဒ္ဓသံဝေဂေါ၊ ရအပ်သော ထိတ်လန့်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘိက္ခာစရိယံ၊ ဆွမ်းခံသောအကျင့်ရှိသော။ ပဗ္ဗဇံ၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့။ ဥပဂတော၊ ကပ်လတ်သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဘိက္ခာစရိယံ၊ ဤဆွမ်းခံသောအကျင့်ကို။ စရာမိ၊ ကျင့်၏။ ။

ဘုရားလောင်းသည် တစ်ခုတစ်ခုသောဂါထာကိုနာရ၍၊ အရှင်ဘုရားတို့၊ ကောင်းစွ၊ ထိုအာရုံသည် အရှင်ဘုရားတို့အားလျှင်လျောက်ပတ်၏ ဟုတစ်ဆူသောပစ္စေကဗုဒ္ဓါအား ချီးမွမ်းခြင်းကိုပြု၏။ လေးဆူကုန်သော ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် ဟောအပ်သောထိုဓမ္မဒေသနာကိုနာရ၍ အိမ်၌နေခြင်းဖြင့် အလိုမရှိသည်ဖြစ်၍ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် ဖဲကုန်လတ်သော် နံနက်စာစားပြီး၍ ချမ်းသာစွာနေလျက် မယားကိုခေါ်၍၊ ရှင်မ၊ ဤလေးဆူကုန်သော ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် မင်းအဖြစ်ကိုစွန့်၍ရဟန်းပြု၍ပလိဗောဓမရှိကုန်သည်ဖြစ်၍ ချမ်းသာသဖြင့် လွန်စေကုန်၏။ ငါသည်ကား အခစားသဖြင့် အသက်ကိုမွေး၏။ ငါ့အားအိမ်၌နေသဖြင့် အဘယ်မူအံ့နည်း။ သင်သည်သားငယ်တို့ကို သင်္ဂြိုဟ်သောအိမ်၌နေရစ်လော့ဟုဆို၍။ ။

(၁၀၈၃)ကရဏ္ဍကော ကလိင်္ဂါနံ၊ဂန္ဓါရာနဉ္စ နဂ္ဂဇိ။

နိမိရာဇာ ဝိဒေဟာနံ၊ပဉ္စာလာနဉ္စ ဒုမ္မုခေါ။

ဧတေ ရဋ္ဌာနိ ဟိတွာန၊ပဗ္ဗဇိံသု အကိဉ္စနာ။ ။

(၁၀၈၄)သဗ္ဗေပိမေ ဒေဝသမာ သမာဂတာ၊အဂ္ဂီ ယထာ ပဇ္ဇလိတော တထေဝိမေ။

အဟမ္ပိ ဧကော စရိဿာမိ ဘဂ္ဂဝိ၊ဟိတွာန ကာမာနိ ယထောဓိကာနိ။ ။

ဟူသောနှစ်ဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။

(၁၀၈၃-၁၀၈၄)ဘဂ္ဂဝိ၊ အိုးသည်မ။ သံဃတ္ထေရော၊ သံဃထေရ်ဖြစ်သော။ ဧသောပစ္စေကဗုဒ္ဓေါ၊ ဤပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်။ ဒန္တပူရေ၊ ဒန္တပူရမြို့၌။ ကရဏ္ဍကော၊ ကရဏ္ဍကအမည်ရှိသော။ ကလိင်္ဂါနံ၊ ကလိင်္ဂတိုင်းသူတို့၏။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ဘူးလေပြီ။ ဒုတိယော၊ နှစ်ပါးမြောက်သော။ ဧသောပစ္စေကဗုဒ္ဓေါစ၊ ဤပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်ကား။ တက္ကသိလနဂရေ၊ တက္ကသိုလ်မြို့၌။ နဂ္ဂဇိ၊ နဂ္ဂဇိအမည်ရှိသော။ ဂန္ဓာရာနံ၊ ဂန္ဓာရတိုင်းသူတို့၏။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ဘူးပြီ။ တတိယော၊ သုံးပါးမြောက်သော။ ဧသောပစ္စေကဗုဒ္ဓေါ၊ ဤပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်ကား။ မိဓိလနဂရေ၊ မိဓိလာမြို့၌။ နိမိ၊ နိမိအမည်ရှိသော။ ဝိဒေဟာနံ၊ ဝိဒေဟတိုင်းသူတို့၏။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ဘူးပြီ။ စတုတ္ထော၊ လေးပါးမြောက်သော။ ဧသောပစ္စေကဗုဒ္ဓေါစ၊ ဤပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်ကား။ ကဝိလနဂရေ၊ ကဝိလမြို့၌။ ဒုမ္မုခေါ၊ ဒုမ္မုခအမည်ရှိသော။ ပဉ္စာလာနံ၊ ဥတ္တရပဉ္စာလတိုင်းသူတို့၏။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ဘူးလေပြီ။ ဧတေ၊ ထိုလေးဦးသော ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည်။ ဧဝရူပါနိ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။ ရဋ္ဌာနိ၊ တိုင်းကြီးပြည်ကြီးတို့ကို။ ဟိတွာန၊ အာလယမဖြစ်စွန့်ပစ်ခဲ့၍။ အကိဉ္စနာ၊ ပလိဗောဓမရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပဗ္ဗဇိံသု၊ ရဟန်းပြုပေကုန်၏။ ။

ဘဂ္ဂဝိ၊ အိုးသည်မ။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေ၊ ဤအရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည်။ ဒေဝသမာ၊ ဝိသုဒ္ဓိနတ်ဖြစ်ကုန်သော ရှေးပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့နှင့်တူကုန်သည်ဖြစ်၍။ သမာဂတာ၊ တစ်ပေါင်းထည်းကြွလာကြကုန်၏။ အဂ္ဂိ၊ ရဲရဲငြီးငြီးတောင်ထိပ်မီးသည်။ ပဇ္ဇလိတောယထာ၊ တောက်ပ၏သို့။ တထေဝ၊ ထိုအတူလျှင်။ ဣမေပိ၊ ဤအရှင် ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည်လည်း။ သီလာဒီဟိ၊ သီလက္ခန္ဓစသော ကျေးဇူးဂုဏ်တို့ဖြင့်။ ပဇ္ဇလန္တိ၊ တောက်ပကုန်၏။ ဧတေယထာ၊ ဤအရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ကဲ့သို့။ အဟံဝိ၊ ရှင်မလင်ဖြစ်သောငါသည်လည်း။ ယထောဓိကာနိ၊ အကြင်အကြင် ရူပါရုံအစရှိသောအပိုင်းအခြားအားဖြင့်တည်ကုန်သော။ ကာမာနိ၊ ဝတ္ထုကာမတို့ကို။ ဟိတွာန၊ စွန့်၍။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြုပြီး၍။ ဧကော၊ တစ်ယောက်ထီးတည်း။ စရိဿာမိ၊ ကျင့်ပေအံ့။ ။

(ယတောဓိကာနိ,ဟုပါဠိရှိမူ။ ယတောဓိကာနိ၊ ရှောင်ကြဉ်အပ်သော အဖို့အစုရှိကုန်သော။ ကာမာနိ၊ ဝတ္ထုကာမကိလေသကာမတို့ကို။ ဟိတွာန၊ စွန့်၍ပေး)။ ။

မယားသည် ဘုရားလောင်း၏စကားကိုကြား၍၊ သခင်၊ အကျွန်ုပ်၏လည်းပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့၏ တရားစကားကိုနာရသော ကာလမှစ၍ အိမ်၌စိတ်သည်မတည်ဟုဆိုလို၍။ ။

(၁၀၈၅)အယမေဝ ကာလော န ဟိ အညော အတ္ထိ၊အနုသာသိတာ မေ န ဘဝေယျ ပစ္ဆာ။

အဟမ္ပိ ဧကာ စရိဿာမိ ဘဂ္ဂဝ၊သကုဏီဝ မုတ္တာ ပုရိသဿ ဟတ္ထာ။ ။

ဟူသောဤအဋ္ဌမဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၁၀၈၅)ဘဂ္ဂဝ၊ ဘဂ္ဂဝအမျိုးအိုးထိန်းသည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဩဝါဒကာနံ၊ ဆုံးမတတ်သောဆရာတို့၏။ ဒုလ္လဘတ္တာ၊ ရခဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်ကာလ၌။ အနုသာသိကာ၊ ဆုံးမတတ်သောဆရာသည်။ နေဝဘဝေယျ၊ မဖြစ်ရာသည်သာတည်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အယမေဝ၊ ဤအခါသည်သာလျှင်။ ကာလော၊ ရဟန်းပြုအံ့သော အခါတည်း။ အညော၊ ဤအခါမှတစ်ပါးသော။ ကာလော၊ ရဟန်းပြုအံ့သောအခါသည်။ နဟိအတ္ထိ၊ မရှိသည်သာတည်း။ ပုရိသဿ၊ ငှက်ခတ်မုဆိုး၏။ ဟတ္ထာ၊ လက်မှ။ မုတ္တာ၊ လွတ်သော။ သကုဏီ၊ ငှက်မသည်။ ယထာရုစိတဋ္ဌာနံ၊ အကြင်အကြင် အလိုရှိအပ်သောအရပ်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ဧကိကာ၊ တစ်ကောင်ထည်း။ စရေယျဣဝ၊ ကျက်စား၏သို့။ တထာ၊ ထိုအတူ။ အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။ တဝ၊ သင်၏။ ဟတ္ထာ၊ လက်မှ။ မုတ္တာ၊ လွတ်သည်ဖြစ်၍။ ဧကာဧကိကာ၊ တစ်ယောက်အထီးထည်း။ စရိဿာမိ၊ ကျင့်ပေအံ့။ ။

ဘုရားလောင်းသည် မယား၏စကားကိုကြား၍ ဆိတ်ဆိတ်နေ၏။ ထိုမယားသည်ကား ဘုရားလောင်းကိုလှည့်စား၍ရှေးဦးစွာ ရဟန်းပြုလိုသည်ဖြစ်၍၊ သခင်၊ ရေဆိပ်သို့သွားအံ့။ သူငယ်တို့ကို ကြည့်ရစ်လော့ဟု အိုးကိုယူ၍ရေခပ်သွားသကဲ့သို့ပြုလျက်ပြေး၍မြို့အနီးဝယ် ရသေ့မတို့ ၏ ကျောင်းသို့သွား၍ ဘုရားလောင်းသည် မယား၏ မလာခြင်းကို သိ၍ မိမိသည်သူငယ်တို့ကိုမွေး၏။ နောက်အဘို့၌ သူငယ်တို့သည် အတံငယ်ကြီး၍ မိမိတို့၏ချမ်းသာဆင်းရဲကိုသိခြင်းငှါစွမ်းနိုင်သောအရွယ်သို့ ရောက်ကုန်သည်ရှိသော်၊ ထိုသူငယ်တို့ကို စုံစမ်းအံ့သောငှါတစ်နေ့သ၌ ထမင်းကိုချက်သည်ရှိသော်မနပ်သည်ကိုပြု၍ချက်၏။ တစ်နေ့သ၌ အတံငယ်ပျော့သည်ကိုပြု၍ချက်၏။ တစ်နေ့သ၌ကောင်းစွာ ကျက်သည်ကိုပြု၍ ချက်၏။ တစ်နေ့သ၌ အလွန်ပျော့စွာပြု၍ချက်၏။ တစ်နေ့သ၌ဆားပေါ့သည် ကိုပြု၍ချက်၏။ တစ်နေ့သ၌ဆားငန်သည်ကိုပြု၍ချက်၏။ သူငယ်တို့သည်၊ ဘခင်၊ ယနေ့ထမင်းသည်မနပ်။ ယနေ့ပျော့၏။ ယနေ့ကား ကောင်းစွာ ကျက်၏။ ယနေ့အလွန်ပျော့၏။ ယနေ့ဆားပေါ့၏။ ယနေ့ဆားငန်၏ဟုဆိုကုန်၏။ ထိုစကားကိုကြား၍ ဘုရားလောင်းသည်၊ အမောင်တို့၊ ယနေ့ဟုတ်၏ဟုဆို၍သူငယ်တို့သည် ယခုအခါ၌စိမ်းကုန်,ကျက်ကုန်,ငန်ကုန်,ပေါ့ကုန်သည်တို့ကိုသိကုန်၏။ မိမိတို့ဓမ္မတာအားဖြင့် အသက်ရှင်အံ့သောငှါ တတ်နိုင်ကုန်လတ္တံ့။ ငါသည်ရဟန်းပြုခြင်းငှါသင့်ပြီဟုကြံ၏။ ကြံပြီး၍ထိုသူငယ်တို့ကို ဆွေမျိုးတို့အားပေးအပ်နှင်း၍၊ အိုမိခင်ဘခင်တို့၊ ဤသူငယ်တို့ကို ကောင်းစွာမွေးကျွေးလော့ဟုဆို၍၊ ဘုရားလောင်းသည် ဆွေမျိုးတို့၏ငိုကြွေးကုန်စဉ်လျှင် မြို့မှထွက်၍ရသေ့ရဟန်းပြု၍ မြို့အနီး၌လျှင်နေ၏။ ထိုအခါတစ်နေ့သ၌ ဗာရာဏသီပြည်သို့ဆွမ်းခံသွားသော ထိုဘုရားလောင်းကိုပရိဗိုဇ်မမြင်၍ရှိခိုး၍၊ အရှင်ဘုရား၊ သူငယ်တို့ကို အရှင်ဘုရားသည် ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်ယောင်တကားဟုဆို၏။ ဘုရားလောင်းသည် ငါသည်သူငယ်တို့ကိုမဖျက်ဆီး၊ ထိုသူငယ်တို့သည်မိမိတို့၏ချမ်းသာဆင်းရဲကိုသိသောကာလ၌ရဟန်းပြု၏။ သင်သည် ထိုသူငယ်တို့အား မအောက်မေ့မူ၍ ရဟန်းအဖြစ်၌မွေ့လျော်လော့ဟုဆို၍။ ။

(၁၀၈၆)အာမံ ပက္ကဉ္စ ဇာနန္တိ၊အထော လောဏံ အလောဏကံ။

တမဟံ ဒိသွာန ပဗ္ဗဇိံ၊စရေဝ တွံ စရာမဟံ။ ။

ဟူသောဤဩသာနဂါထာကိုရွတ်၏။ ။

(၁၀၈၆)ဘဂိနိ၊ နှမ။ အာမံပက္ကဉ္စ၊ အစိမ်းအကျက်ကို၎င်း။ အထော၊ ထိုမြို့။ လောဏဉ္စ၊ ဆားငန်သည်ကို၎င်း။ အလောဏကဉ္စ၊ ဆားပေါ့သည် ကို၎င်း။ ဒါရကာ၊ သူငယ်တို့သည်။ ဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။ အဟံ၊ ငါသည်။ တံ၊ ထိုသူငယ်တို့၏အမူအရာကို။ ဒိသွာန၊ မြင်၍။ ပဗ္ဗဇိံ၊ ရဟန်းပြုပြီး။ တွံ၊ သင်သည်။ ဘိက္ခာစရိယမေဝ၊ ဆွမ်းခံသော အကျင့်ရှိသောရဟန်း၏ အဖြစ်ကိုသာလျှင်။ စရ၊ စိတ်ချချကျင့်လေလော့။ အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။ ဘိက္ခာစရိယမေဝ၊ ဆွမ်းခံသောအကျင့်ရှိသောရဟန်းအဖြစ်ကိုသာလျှင်။ စရာမိ၊ ကျင့်အံ့။ ။

(အဒ္ဒံ,ကားအဒ္ဒသံနှင့်အနက်တူ။ ဖလံဣတံသဉ္ဇာတံ အဿာတိဖလိတော၊ဖလတီတိဝါဖလိတော။တံဖလိတံ။ ။ တံဒိသွာတိဖလဟေတု ဝိဘဂ္ဂံဒိသွာ ပဋိလဒ္ဓသံဝေဂေါ ပစ္စေက ဗောဓိဉာဏံ နိဗ္ဗတ္တေတွာဣမံဘိက္ခာစရိယံပဗ္ဗဇ္ဇံဥပဂတောအသ္မိ၊တသ္မာဘိက္ခာစရိယံ စရာမီတိ။ ဟူသောအဋ္ဌကထာကိုရှု၍အတ္ထယောဇနာသည်ကို ပိုသည်မမှတ်အပ်။ ။ နရဝိဒ္ဒုနိဋ္ဌိတန္တိ ဝိဒူနရေဟိနိဋ္ဌိတံပဏ္ဍိတပုရိသေဟိကတန္တိအတ္ထော။ ။ ဟုအဋ္ဌကထာဘွင့်ရကားဆန်းအလို့ငှါဦကိုရဿ၊ဒကိုဒွေးဘော်ရေးသည်။ အာဟာရဟေတူကား ဆန်းကြောင့်ဒီဃ။ ။ စလက္ကကုန္တိစလက္ကကုမံ,ဟု-အဋ္ဌကထာဖွင့်ရကားဓကျေသည်။ ။ တနည်းကကုကားကကုဓ၏ပရိယာယ်။ ။ ဝိသုဒ္ဓိဒေဝေဟိပုရိမပစ္စေကဗုဒ္ဓေဟိသမာနာ။ ဟုအဋ္ဌကထာဖွင့်ရကား။ ဝိသုဒ္ဓိဒေဝကိုဤ၌ဟောသည်။ ။ အဂ္ဂီကားဆန်းဒီဃ။ ။ ရူပါဒိဩဓိဝသေနယထာဌိတေကာမေပဟာယ ဟုအဋ္ဌကထာကိုရှု၍ပဌမယောဇနာကိုပြုသည်။ ။ ယတောဓိကာနီတိပိပါဌော။ တဿတ္ထောယတောဥပရတောဩဓိဧတေသန္တိယတောဓိကာ နိဥပရတကောဋ္ဌာသာနိ။ စသောအဋ္ဌကထာကိုရှု၍ ဒုတိယယောဇနာကိုပြုသည်။ ။ မိန်းမဖြစ်၍အနုသာသိကာဟုဣတ္ထိလိင်ဆိုသည်။ သေယျတ္ထိကောပင်ဆိုသော်လည်း မိန်းမကိုလည်း လိုအပ်သကဲ့သို့၊ ယောက်ျားကို လည်းယူစေလို၍ ။ အနုသာသိကာနေဝဘဝေယျပစ္ဆာတိအနုသာသကောဩဝါဒကောနဘဝေယျ ဒုလ္လဘတ္တာ ဩဝါဒကာနံ၊ဟု-အဋ္ဌကထာဖွင့်သည်)။ ။

ကုမ္ဘကာရဇာတကံ တတိယံ။၄၀၈။