Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

43. Veḷukajātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၄၃) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ယောအတ္ထကာမဿ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤဝေဠုကဇာတ်ကို၊ သာဝတ္ထိပြည်ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သောဆိုနိုင်ခက်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

(၄၃)ယော၊ အကြင်သူသည်။ အတ္ထ-ကာမဿ၊ အကျိုးစီးပွါးကိုအလိုရှိသော။ ဟိထာ-နုကမ္ပိနော၊ အကျိုးစီးပွါးဖြင့်စောင့်ရှောက်ပေတတ်သောသူသည်။ ဩဝဇ္ဇမာနော၊ ဆုံးမလျက်။ အတ္ထ-ကာမဿ၊ အကျိုးစီးပွါးကိုအလိုရှိသော။ ဟိတာနုကမ္ပိနော၊ အကျိုးစီးပွါးဖြင့်စောင့်ရှောက်ပေတတ်သောသူ၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမကို။ နကရောတိ၊ မလိုက်နာ။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဝေဠုကဿ၊ ဝါးခေါင်း၌မွေးစားအပ်သည်ဖြစ်၍ဝေဠုကမည်သောမြွေ၏။ ပိတာ၊ အဘရသေ့သည်။ နိယတော၊ သားဝေဠုကကိုက်သတ်အပ်သည်ဖြစ်၍။ သေတိယထာ၊ အိပ်ရသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ နိဟတော၊ သေလျက်။ သေတိ၊ အိပ်ရ၏။

ဝေဠုကဇာတကံတတိယံ။၄၃။