မံ၊ ငါ့ကို။ သီတံ၊ ရေမှထုတ်သောကာလ၌ဖြစ်သောအချမ်းသည်။ နဗာဓတိ၊ မနှိပ်စက်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဥဏှံ၊ မီးကျီးတို့၌ကင်ခြင်းလျှင်အရင်းရှိသောအပူသည်။ နဗာဓတိ၊ မနှိပ်စက်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဇာလသ္မိံ၊ ကွန်၌။ ဗာဓနံ၊ တံကျင်လှံမတို့ဖြင့်ထိုး၍ညှဉ်းဆဲခြင်းသည်။ နဗာဓတိ၊ မနှိပ်စက်။ စဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။ မံ၊ ငါ့ကို။ မစ္ဆီ၊ ငါးမသည်။ သော၊ ထိုငါသည်။ အညံ၊ ငါမှတစ်ပါးသောငါးမသို့။ ရတိယာ၊ ကာမဂုဏ်၌မွေ့လျော်သဖြင့်။ ဂတော၊ လိုက်လေပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယံမညတေ၊ အကြင်အောက်မေ့မိလိမ့်။ တဒေဝ၊ ထိုငါးမအားဖြစ်လတ္တံ့သောအောက်မေ့ခြင်းသည်သာလျှင်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဗာဓတိ၊ နှိပ်စက်၏။ ။
မစ္ဆဇာတကံစတုတ္ထံ။၃၄။