Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

295. Antajātakaṃ (3-5-5)

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဥသဘဿေဝ တေခန္ဓော, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤအန္တဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ထိုဒေဝဒတ်,ကောကာလိက,တို့ကိုပင်လျှင် အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ထိုအခါထိုရွာ၌သေသော နွားအိုကိုငင်ထုတ်၍ ရွာတံခါးကြက်ဆူတော၌စွန့်ပစ်ကုန်၏။ တစ်ခုသောမြေခွေးသည်လာလတ်၍ ထိုနွားအို၏အသားကိုစား၏။ တစ်ခုသောကျီးသည်လာလတ်၍ကြက်ဆူပင်၌နားလတ်သော်၊ ထိုမြေခွေးအားမဟုတ်မမှန်သော ကျေးဇူးကိုဆိုသော် အမဲကိုစားရရာ၏ဟုကြံ၍။ ။

(၄၉၀)ဥသဘဿေ-ဝ တေ ခန္ဓော၊သီဟဿေ-ဝ ဝိဇမ္ဘိတံ။

မိဂ-ရာဇ နမော တျ-တ္ထု၊အပိ ကိဉ္စိ လဘာမသေ။ ။

ဟူသောပဌမဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၄၉၀)မိဂ-ရာဇ၊ သားမင်း။ တေ၊ သားမင်း၏။ ခန္ဓော၊ ပခုံးသည်။ ဥသဘဿ၊ နွားမင်းဥသဘ၏။ ခန္ဓောဣဝ၊ ပခုံးနှင့်တူ၏။ တေ၊ သားမင်း၏။ ဝိဇုမ္ဘိတံ၊ ကိုယ်၏ တင့်တယ်စမ္ပာယ်ခြင်းသည်။ သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့၏။ ဝိဇမ္ဘိတံဣဝ၊ တင့်တယ်စမ္ပါယ်ခြင်းနှင့်တူ၏။ တေ၊ အသျှင်သားမင်းအား။ နမော၊ အကျွန်ုပ်၏ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသောစားဖွယ်ကို။ အပိလဘာမသေ၊ ရပါကုန်မည်လည်းမသိ။ ။

ထိုစကားကိုကြား၍မြေခွေးသည်။ ။

(၄၉၁)ကုလ-ပုတ္တောဝ ဇာနာတိ၊ကုလ-ပုတ္တံ ပသံသိတုံ။

မယူရ-ဂီဝ-သင်္ကာသ၊ဣတော ပရိယာဟိ ဝါယသ။ ။

ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၄၉၁)ကုလ-ပုတ္တော၊ အမျိုးကောင်းသားတစ်ဦးသည်။ ကုလပုတ္တံ၊ အမျိုးကောင်းသားတစ်ဦးကို။ ပသံသိတုံ၊ ထိုက်လျောက်သောဂုဏ်ဖြင့်ချီးမွမ်းခြင်းငှာ။ ပဇာနာတိ၊ အပြားအားဖြင့်သိ၏။ မယူရ-ဂီဝ-သင်္ကာသ၊ ဥဒေါင်း၏လည်နှင့်တူသောအဆင်းရှိသော။ ဝါယသ၊ အဆွေကျီး။ ဧရဏ္ဍတော၊ ကြက်ဆူပင်မှ။ ဩတရိတွာ၊ သက်၍။ တွံ၊ အဆွေကျီးသည်။ ဣတော၊ ဤအရပ်သို့။ ပရိယာဟိ၊ လာခဲ့လှည့်။ မံသံ၊ အသားကို။ ခါဒ၊ စားပါလှည့်။ ။

ထိုကျီးမြေခွေးတို့၏အမူအရာကိုမြင်၍ရုက္ခစိုးနတ်သည်။ ။

(၄၉၂)မိဂါနံ သိင်္ဂါလော အန္တော၊ပက္ခီနံ ပန ဝါယသော။

ဧရဏ္ဍော အန္တော ရုက္ခာနံ၊တယော အန္တာ သမာဂတာ။ ။

ဟူသောဤတတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၄၉၂)မိဂါနံ၊ သားတို့တွင်။ အန္တော၊ အယုတ်ဆုံးဖြစ်သော။ သိင်္ဂါလော၊ မြေခွေး၎င်း။ ပန၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ပက္ခီနံ၊ ငှက်တို့တွင်။ အန္တော၊ အယုတ်ဆုံးဖြစ်သော။ ဝါယသော၊ ကျီး၎င်း။ ရုက္ခာနံ၊ သစ်ပင်တို့တွင်။ အန္တော၊ အယုတ်ဆုံးဖြစ်သော။ ဧရဏ္ဍော၊ ကြက်ဆူပင်၎င်း။ ဣမေတယောအန္တာ၊ ဤအယုတ်ဆုံးသုံးပါးတို့သည်။ သမာဂတာ၊ သိကြားညှိလည်း၊ ဆုံမိခဲစွာ၊အခါကြိုက်၍၊ဤ၌ဆုံမိကြကုန်၏။ ။

အန္တဇာတကံ ပဉ္စမံ။၂၉၅။