နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အဝသိမှတဝါဂါရေ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤကုန္တနိဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ကောသလမင်း၏နန်း၌နေသော ကြိုးကြာငှက်မကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။
ဤကြိုးကြာမသည် ကျားကိုလူငယ်တို့ကို သတ်စေပြီး၍ ယခုငါသည်ဤအရပ်၌နေခြင်းငှါမတတ်ကောင်း၊သွားအံ့။ သွားသော်မင်းအားမကြားမူ၍မသွားအံ့။ မင်းအားကြား၍သာလျှင်သွားအံ့ဟုကြံ၏။ ကြံပြီး၍ထိုကြိုးကြာမသည်မင်းသို့ ဆည်းကပ်၍ရှိခိုး၍ တင့်အပ်လျောက်ပတ်စွာရပ်လျက်။ အသျှင်၊ အသျှင်တို့သည်စေခိုင်း၍မေ့လျော့သဖြင့်အကျွန်ုပ်၏ သားတို့ကိုသူငယ်တို့သည်သတ်ကုန်ပြီ။ အကျွန်ုပ်သည်အမျက်ဒေါသ အလိုသို့လိုက်၍ထိုသူငယ်တို့ကိုသတ်စားသတ်ပြီ၊ ယခုအကျွန်ုပ်သည်ဤအရပ်၌နေခြင်းငှါမတတ်ကောင်းဟုဆို၍။ ။
(၆၇၆)အဝသိမှ တဝါဂါရေ၊နိစ္စံ သက္ကတ-ပူဇိတာ။
တွမေဝ ဒါနိမကရိ၊ဟန္ဒ ရာဇ ဝဇာမဟံ။ ။
ဟူသောဤပဌမဂါထာကိုဆို၏။ ။
ထိုစကားကိုကြား၍မင်းသည်။ ။
(၆၇၇)ယော ဝေ ကတေ ပဋိကတေ၊ကိဗ္ဗိသေ ပဋိကိဗ္ဗိသေ။
ဧဝံ တံ သမ္မတီ ဝေရံ၊ဝသ ကုန္တိနိ မာဂမာ။ ။
ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
ထိုစကားကိုကြား၍ကြိုးကြာမသည်။ ။
(၆၇၈)န ကတဿ စ ကတ္တာ စ၊မေတ္တိ သန္ဓီယတေ ပုန။
ဟဒယံ နာနုဇာနာတိ၊ဂစ္ဆညေဝ ရထေသဘ။ ။
ဟူသောဤတတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
မင်းသည်ထိုစကားကိုကြား၍။ ။
(၆၇၉)ကတဿ စေဝ ကတ္တာ စ၊မေတ္တိ သန္ဓီယတေ ပုန။
ဓီရာနံ နော စ ဗာလာနံ၊ဝသ ကုန္တိနိ မာဂမာ။ ။
ဟူသောဤစတုတ္ထဂါထာကိုဆို၏။ ။
ကုန္တိနီ၊ ကြိုးကြာမ။ ကတဿစေဝ၊ နှိပ်စက်အပ်သောသူအား၎င်း။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ကတ္တာ၊ နှိပ်စက်တတ်၏။ တဿစ၊ ထိုနှိပ်စက်တတ်သောသူအား၎င်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဓီရာနံ၊ ပညာရှိကုန်သော။ ဣမေသံဒွိန္နံပုဂ္ဂလာနံ၊ ကံနှင့်ကတ္တား ဤနှစ်ပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ မိတ္တိ၊ ချစ်ခြင်းသည်။ ဝါ၊မိတ္တမိတ္တဘာဝေါ၊ အဆွေခင်ပွန်း၏အဖြစ်မည်သည်။ ပုန၊ တဖန်။ သန္ဓီယတေ၊ စေ့စပ်နိုင်၏။ ဗာလာနံ၊ ဗာလပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ နောစသန္ဓီယတေ၊ မစေ့စပ်နိုင်သည်သာတည်း။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ဓီရာနံ၊ ပညာရှိတို့အား။ မိတ္တိ၊ အဆွေခင်ပွန်း၏အဖြစ်သည်။ ဘိန္နာပိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသောအကြောင်းကြောင့်ပျက်သော်လည်း။ ပုန၊ တဖန်။ သန္ဓီယတိ၊ စေ့စပ်နိုင်၏။ ဗာလာနံပန၊ ဗာလပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ သကိံ၊ တစ်ကြိမ်။ ဘိန္နာ၊ ပျက်သောအဆွေခင်ပွန်းအဖြစ်သည်။ ဘိန္နာဝ၊ တဖန်မစေ့စပ်နိုင်ပြီပျက်ကြီးပျက်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝသ၊ နေလော့။ မာဂမာ၊ မသွားလေလင့်။ ။ (ကုန္တိ နိကားအာလုပ်ဖြစ်၍ရဿနေသည်)။ ။
ကုန္တိနီဇာတကံ တတိယံ။၃၄၃။