Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

5. Atthakāmavaggo

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၄၁) နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ယော အတ္ထကာမဿ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤလောသကဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်း၌နေတော်မူစဉ်၊ လောသကတိဿမည်သော မထေရ်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ အတ္ထ-ကာမဿ၊ အကျိုးစီးပွါးကိုအလိုရှိသော။ ဟိတာ-နုကမ္ပိနော၊ အကျိုးစီးပွါးဖြင့်စောင့်ရှောက်ပေတတ်သောသူသည်။ သြဝဇ္ဇမာနော၊ အကျိုးစီးပွါးကိုအလိုရှိ၍နူးညံ့သောစိတ်ဖြင့်ဆုံးမအပ်လျက်။ အတ္ထ-ကာမဿ၊ အကျိုးစီးပွါးကိုအလိုရှိသော။ ဟိတာ-နုကမ္ပိနော၊ အကျိုးစီပွါးဖြင့်စောင့်ရှောက်ပေတတ်သောသူ၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမကို။ နကရောတိ၊ မလိုက်နာ။ သော၊ ထိုသူသည်။ နိစ္စ-ကာလံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ သောစတိ၊ စိုးရိမ်ရ၏။ ကောဝိယ၊ အဘယ်သူကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ မိတ္တကော၊ မိတ္တဝိန္ဒကသည်။ (ဝိန္ဒကျေ)။ အဇာယ၊ ဆိတ်မ၏။ ပါဒံ၊ ခြေကို။ ဩလမ္ဗ၊ ဆွဲ၍။ သောစတိဝိယ၊ စိုးရိမ်ရ၏သို့တည်း။

လောသကဇာတကံပဌမံ။၄၁။

(၄၂)နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ယော အတ္ထကာမဿ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤကပေါတဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်း၌နေတော်မူစဉ်၊တစ်ယောက်သောလျှပ်ပေါ်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ အတ္ထ-ကာမဿ၊ အကျိုးစီးပွါးကိုအလိုရှိသော။ ဟိတာ-နုကမ္ပိနော၊ အကျိုးစီးပွါးဖြင့်စောင့်ရှောက်ပေတတ်သောသူသည်။ ဩဝဇ္ဇမာနော၊ ဆုံးမအပ်လျက်။ အတ္ထ-ကာမဿ၊ အကျိုးစီးပွါးကိုအလိုရှိသော။ ဟိတာနုကမ္ပိနော၊ အကျိုးစီးပွါးဖြင့်စောင့်ရှောက်ပေတတ်သောသူ၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမကို။ နကရောတိ၊ မလိုက်နာ။ သော၊ ထိုသူသည်။ ကပေါတကဿ၊ ခို၏။ ဝစနံ၊ ဆုံးမကံမြစ်သောစကားကို။ အ-ကတွာ၊ မလိုက်နာမူ၍။ အမိတ္တ-ဟတ္ထတ္ထဂတော၊ အကျိုးစီးပွါးမဲ့ကိုပြုတတ်သောရန်သူ၏လက်အနီးသို့ရောက်သော။ ကာကောဝိယ၊ ကျီးကဲ့သို့။ အနု-သောစမာနော၊ အဖန်တလဲလဲစိုးရိမ်လျက်။ သေတိ၊ အိပ်ရ၏။ ။

(အမိတ္တဟတ္ထတ္ထဂတောဝသေတီတိ အမိတ္တာနံ အနတ္ထ ကာရကာနံ ဒုက္ခုပ္ပါဒနကပုဂ္ဂလာနံ ဟတ္ထတ္ထံ ဟတ္ထပထံဂတေ၊ အဋ္ဌကထာဖွင့်ရကား ဟတ္ထဂတောသာမလို၊ ဟတ္ထတ္ထဂတောလိုသည်။ ရှိမှလည်းဂါထာပြည့်စုံသည်)။ ။

ကပေါတဇာတကံဒုတိယံ။၄၂။

(၄၃) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ယောအတ္ထကာမဿ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤဝေဠုကဇာတ်ကို၊ သာဝတ္ထိပြည်ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သောဆိုနိုင်ခက်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

(၄၃)ယော၊ အကြင်သူသည်။ အတ္ထ-ကာမဿ၊ အကျိုးစီးပွါးကိုအလိုရှိသော။ ဟိထာ-နုကမ္ပိနော၊ အကျိုးစီးပွါးဖြင့်စောင့်ရှောက်ပေတတ်သောသူသည်။ ဩဝဇ္ဇမာနော၊ ဆုံးမလျက်။ အတ္ထ-ကာမဿ၊ အကျိုးစီးပွါးကိုအလိုရှိသော။ ဟိတာနုကမ္ပိနော၊ အကျိုးစီးပွါးဖြင့်စောင့်ရှောက်ပေတတ်သောသူ၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမကို။ နကရောတိ၊ မလိုက်နာ။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဝေဠုကဿ၊ ဝါးခေါင်း၌မွေးစားအပ်သည်ဖြစ်၍ဝေဠုကမည်သောမြွေ၏။ ပိတာ၊ အဘရသေ့သည်။ နိယတော၊ သားဝေဠုကကိုက်သတ်အပ်သည်ဖြစ်၍။ သေတိယထာ၊ အိပ်ရသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ နိဟတော၊ သေလျက်။ သေတိ၊ အိပ်ရ၏။

ဝေဠုကဇာတကံတတိယံ။၄၃။

(၄၄) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ သေယျော အမိတ္တော,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤမကသဇာတ်ကို၊ မဂဓတိုင်းတို့၌ဒေသစာရီကြွတော်မူသည်ရှိသော်၊ တစ်ခုသောရွာငယ်၌ မိုက်ကုန်သောရွာသားလူတို့သည် မှက်တို့ကိုထိုးကုန်အံ့ဟု၊ အချင်းချင်းထိုးကုန်၍၎င်း ပုတ်ခတ်ကုန်၍၎င်း ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သည်တို့ကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

(၄၄)လောကေ၊ လူ့ရွာ၌။ မတိယာ၊ ပညာနှင့်။ ဥပေတော၊ ပြည့်စုံသော။ အ-မိတ္တော၊ ရန်သူသည်။ သေယျော၊ မြတ်သေး၏။ မတိ-ဝိပ္ပဟီနော၊ ပညာမှကင်းသော။ မိတ္တော၊ အဆွေခင်ပွန်းသည်။ နတွေ-ဝသေယျော၊ မမြတ်သလျှင်ကတည်း။ ဧဠ-မူဂေါ၊ တံထွေးယိုသောခံတွင်းရှိသော လူမိုက်သည်။ ပုတ္တော၊ သားဖြစ်လျက်လည်း။ မကသံ၊ မှက်ကို။ ဝမိဿံ၊ သတ်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ ပိတု၊ အဘ၏။ ဥတ္တမင်္ဂံ၊ ဦးခေါင်းကို။ အဗ္ဘိဒ၊ နှစ်စိတ်ခွဲလေပြီ။ ။

မကသဇာတကံစတုတ္ထံ။၄၄။

(၄၅)နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ သေယျောအမိတ္တော, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤရောဟိနီဇာတ်ကို၊ သာဝတ္ထိပြည်ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ အနာထပိဏ်သူဋ္ဌေး၏ တစ်ယောက်သောကျွန်မကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ဘော၊ အချင်းတို့။ လောကေ၊ လူ့ရွာ၌။ ယဉ္စေယောနာမဗာလော၊ အကြင်လူမိုက်မည်သည်။ အနုကမ္ပကော၊ အစဉ်စောင့်ရှောက်သနားတတ်သောအဆွေခင်ပွန်းသည်။ ဟောန္တော၊ ဖြစ်စေကာမူ။ တတော၊ ထိုမိုက်သောအဆွေခင်ပွန်းထက်။ သတ-ဂုဏေန၊ အဆအရာဖြင့်၎င်း။ သဟဿ-ဂုဏေန၊ အဆအထောင်ဖြင့်၎င်း။ မေဓာဝီ၊ ပညာရှိသောသူသည်။ အ-မိတ္တော၊ ရန်သူဖြစ်စေကာမူ။ သေယျော၊ မြတ်၏။ (ယန္တိလိင်္ဂဝိပလ္လာသောကတော၊ စေတိနာမတ္ထေနိပါတော၊ ယောနာမဗာလော အနုကမ္ပကော၊တတောသတဂုဏေနသဟဿဂုဏေနပဏ္ဍိတောအမိတ္တော ဟောန္တောဝိ သေယျောယေဝါတိအတ္ထော။ အဋ္ဌကထာ)။ တနည်းကား။ ဘော၊ အချင်းတို့။ လောကေ၊ လူ့ရွာ၌။ မေဓါဝီ၊ ပညာရှိသောသူသည်။ အမိတ္တော၊ ရန်သူဖြစ်စေကာမူ။ သေယျော၊ မြတ်၏။ ဗာလော၊ သူမိုက်သည်။ အနုကမ္ပကော၊ အစဉ်စောင့်ရှောက်သနားတတ်သောအဆွေခင်ပွန်းသည်။ စေဟောန္တော၊ အကယ်၍ဖြစ်စေကာမူ။ ယံသေယျောနောသေယျော၊ မမြတ်။ ။ (အထဝါယန္တိပဋိသေဓတ္ထေနိပါတော၊ နောစေဗာလာနုကမ္ပကောတိအတ္ထော၊ အဋ္ဌကထာ။ ဤအနက်နှစ်ပါးကိုနှလုံးထား။ သဒ္ဒနီတိ ဆရာကား၊ယဉ္စေကား ပဋိသေဓတ္ထနိပါတသမုဒါယဟူ၏)။ ။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဇမ္မိံ၊ အဆင်အခြင်ပညာနည်းသော။ ရောဟိနိကံ၊ ရောဟိနီအမည်ရှိသောကျွန်မကို။ ပဿ ပဿထ၊ ရှုကြကုန်လော့။ အယံ၊ ဤရောဟိနီသည်။ မာတရံ၊ အမိကို။ ဟန္တွာန၊ သတ်၍။ သောစတိ၊ စိုးရိမ်ရ၏။ ။

ရောဟိနီဇာတကံပဉ္စမံ။၄၅။

(၄၆) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊နဝေအနတ္ထကုသလေန,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤအာရာမဒူသကဇာတ်ကို၊ တစ်ခုသောကောသလရွာငယ်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဥယျာဉ်စောင့်သူငယ်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ဘော၊ အချင်းတို့။ အနတ္ထ-ကုသလေန၊ အကျိုးစီးပွါး၌မလိမ်မာသောသူသည်။ အတ္ထ-စရိယာ၊ ချမ်းသာနှစ်ပါးအကျိုးစီးပွါးကိုကျင့်ခြင်းသည်။ နသုခါ-ဝဟာ၊ ချမ်းသာကိုရွက်ဆောင်ခြင်းငှါမတတ်နိုင်။ အာရာမိကော၊ ဥယျာဉ်စောင့်ဖြစ်သော။ ကပိ၊ မျောက်သည်။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွါးကို။ ကရိဿာမီတိ၊ ပြုအံ့ဟူ၍။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွါးကို။ ဟာပေတိယထာ၊ ယုတ်စေသကဲ့သို့။ ဒု-မ္မေဓေါ၊ ပညာနည်းသောသူသည်။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွါးကို။ ဟာပေတိ၊ ယုတ်စေတတ်၏။ ။

အာရာမဒူသကဇာတကံဆဋ္ဌံ။၄၆။

(၄၇) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ နဝေအနတ္ထကုသလေန,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤဝါရုဏီဒူသကဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ သေကိုဖျက်ဆီးတတ်သောသူကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ဘော၊ အချင်းတို့။ အန-တ္ထကုသလေန၊ အကျိုးစီးပွါး၌မလိမ်မာသောသူသည်။ အတ္ထစရိယာ၊ ချမ်းသာနှစ်ပါးအကျိုးစီးပွါးကိုကျင့်ခြင်းသည်။ နသုခါဝဟာ၊ ချမ်းသာကိုရွက်ဆောင်ခြင်းငှါမတတ်နိုင်။ ကောဏ္ဍညော၊ ကောဏ္ဍညအမည်ရှိသောတပည့်သည်။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွါးကို။ ကရိဿာမီတိ၊ ပြုအံ့ဟူ၍။ လောဏံ၊ ဆားကို။ ပက္ခိပိတွာ၊ ခတ်၍။ ဝါရုဏိံ၊ သေကို။ ဝိနာသေတိယထာ၊ ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ သဗ္ဗောပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ ဒုမ္မေဓော၊ ပညာနည်းသောသူသည်။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွါးကို။ ဟာပေတိ၊ ယုတ်စေ၏။

ဝါရုဏိဒူသကဇာတကံသတ္တမံ။၄၇။

(၄၈)နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အနုပါယေနယောအတ္ထံ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤဝေဒဗ္ဗဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌နေတော်မူစဉ်၊ ဆိုနိုင်ခက်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ .

ယော၊ အကြင်သူသည်။ အနု-ပါယေန၊ မဟုတ်သောအကြောင်းဖြင့်။ ဝါ၊ မသင့်မလျော်သောအကြောင်းဖြင့်။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွါးကို။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဝိဟညတိ၊ ပင်ပန်း၏။ ဝါ၊ ကြီးစွာသောပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်၏။ စေတာ၊ စေတတိုင်းသားခိုးသူတို့သည်။ ဝေဒဗ္ဗံ၊ ဝေဒဗ္ဗပုဏ္ဏားကို။ ဟနိံသု၊ သတ်ဘူးကုန်ပြီ။ တေသဗ္ဗေ၊ ထိုအလုံးစုံသောတထောင့်တစ်ယောက်သော သူတို့သည်လည်း။ ဗျသနံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။ အဇ္ဈဂူ၊ ရောက်ဘူးကုန်ပြီ။

ဝေဒဗ္ဗဇာတကံအဋ္ဌမံ။ ၄၈။

(၄၉)နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော် မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ နက္ခတ္တံပဋိမာနေန္တံ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤနက္ခတ္တဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တယောက်သောအာဇီဝကကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။

နက္ခတ္တံ၊ နက္ခတ်ကို။ ပဋိမာနေန္တံ၊ ငံ့လင့်သော။ ဗာလံ၊ သူမိုက်ကို။ အတ္ထော၊ သတို့သ္မီးကိုရခြင်းဟူသောအကျိုးသည်။ ဥပစ္စဂါ၊ လွန်ဖူးလေပြီ။ အတ္ထော၊ ရအပ်သောအကျိုးစီးပွါးသည်။ အတ္ထဿ၊ လိုအပ်သောအကျိုးစီးပွါး၏။ နက္ခတ္တံ၊ နက္ခတ်မည်၏။ တာရကာ၊ ကောင်းကင်ကြယ်တို့သည်။ ကိံအတ္ထံ၊ အဘယ်အကျိုးစီးပွါးကို။ ကရိဿန္တိ၊ ပြီးစေနိုင်ကုန်လတ္တံ့နည်း။

နက္ခတ္တဇာတကံနဝမံ။၄၉။

(၅ဝ)နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဒုမ္မေဓာနံ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဒုမ္မေဓဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ လောက၏အကျိုးစီးပွါးကိုကျင့်ခြင်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ဒု-မ္မေဓာနံ၊ ပညာမရှိကုန်သောသူတို့၏။ သဟဿေန၊ အထောင်ဖြင့်။ ယညော၊ ယဇ်ကို။ မေ၊ ငါသည်။ ဥပ-ယာစိတော၊ ပူဇော်အံ့ဟုညောင်စောင့်နတ်သို့ကပ်၍တောင်းပန်အပ်၏။ ဣဒါနိခေါ၊ ယခုအခါ၌လျှင်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ယဇိဿာမိ၊ ပူဇော်အံ့။ ဗဟု၊ များစွာသော။ ဇနော၊ လူအပေါင်းသည်။ အ-ဓမ္မိကော၊ တရားမစောင့်။

လောကတ္တစရိယဇာတကံဒသမံ။၅ဝ။ အတ္ထကာမဝဂ္ဂေါ ပဉ္စမော။ တဿုဒါနံ။ ။

လောသကတိဿ ကပေါတံ၊ဝေဠုကံ မကသမ္ပိစ။

ရောဟိနီ အာရာမဒူသံ၊ဝါရုဏီဒူသ ဝေဒဗ္ဗံ။

နက္ခတ္တံ ဒုမ္မေဓံ ဒသမံ။