Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

146. Samuddakākajātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၁၄၆) နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အပိနုဟနုကာ သန္တာ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤကာကဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ များစွာကုန်သောအသက်ကြီးကုန်သောရဟန်းတို့ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

အမ္ဘော၊ အိုကျီးတို့။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဗလေန၊ အစွမ်းဖြင့်။ မဟာသမုဒ္ဒါ၊ မဟာသမုဒြာမှ။ ဥဒကံ၊ ရေကို။ ဩရမာမ၊ နှုတ်သီးဖြင့်ထုတ်ဆောင်ပါကုန်၏။ နပါရေမ၊ အပြီးအဆုံးသို့ရောက်အောင်မတတ်နိုင်ကုန်ခဲ့။ အပိ၊ စင်စစ်မှုကား။ နောအမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဟနုကာ၊ မေးတို့သည်။ သန္တာကိလန္တာ၊ ပင်ပန်းကုန်ပြီ။ မုခဉ္စ၊ ခံတွင်းသည်လည်း။ ပရိသုဿတိ၊ ခြောက်သွေ့၏။ မဟောဒဓိ၊ သမုဒြာရေသည်။ ပူရတေဝ၊ ပြည့်မြဲပြည့်သည်သာတည်း။

(အပိနုကိုအပိနောဖြတ်၊နောကိုအမှာကံဖွင့်။ ဒီဃံသန္တဿယောဇနံ,၌ကဲ့သို့ဤ၌သန္တ,သဒ္ဒါသည်ကိလန္တအနက်ကိုဟောသည်။နပါရေမ,၌၊ပါရတီရကမ္မသမတ္တိယံ။ ကမ္မသမတ္တိနာမကမ္မဿပရိနိဋ္ဌာပနံ၊သဒ္ဒနီတိကိုရှု၍အနက်ဆိုသည်)။ ။

သမုဒ္ဒကာကဇာတကံ ဆဋ္ဌံ။၁၄၆။