နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဝိက္ကမ ရေ ဟရိပါဒ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသုဝဏ္ဏမိဂရာဇဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သောအမျိုးသ္မီးကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။ ။
ဘုရားလောင်း၏မယားသည်ကား ပြေးပြီး၍သမင်တို့၏ အတွင်း၌ကြည့်လတ်သော် ဘုရားလောင်းကိုမမြင်၍ ဤဘေးသည်ငါ၏ ချစ်စွာသောလင်အားဖြစ်သောဘေးဖြစ်ရာ၏ဟုလျင်မြန်သဖြင့် ဘုရားလောင်း ၏အထံသို့သွား၍ မျက်ရည်စွတ်သောမျက်နှာရှိသည်ဖြစ်၍ငိုလျက်၊ အရှင်သည်အားကြီး၏။ ဤကျော့ကွင်းသည်သင့်ကိုခံအံ့သောငှါမတတ်နိုင်လတ္တံ့။ အဟုန်ကိုဖြစ်စေ၍ ထိုကျော့ကွင်းကို ဖြတ်လော့ဟုအားထုတ်ခြင်းကိုဖြစ်စေလိုရကား။ ။
(၇၅၇)ဝိက္ကမ ရေ ဟရိ-ပါဒ၊ဝိက္ကမ ရေ မဟာမိဂ။
ဆိန္ဒ ဝါရတ္တိကံ ပါသံ၊နာဟံ ဧကာ ဝနေ ရမေ။ ။
ဟူသောရှေးဦးစွာသောဂါထာကိုဆို၏။ ။
ထိုစကားကိုကြား၍ဘုရားလောင်းသမင်မင်းသည်။ ။
(၇၅၈)ဝိက္ကမာမိ န ပါရေမိ၊ဘူမိံ သုမ္ဘာမိ ဝေဂသာ။
ဒဠှော ဝါရတ္တိကော ပါသော၊ပါဒံ မေ ပရိကန္တတိ။ ။
ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
ထိုအခါဘုရားလောင်းကို၊ သမင်မသည်၊ အရှင်၊ မကြောက်လင့်၊ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်စွမ်းဖြင့်မုဆိုးကိုတောင်းပန်၍ အရှင့်အသက်ကိုဆောင်ယူအံ့၊ တောင်းပန်အံ့သောငှါအကယ်၍ မတတ်နိုင်အံ့၊ ကျွန်ုပ်အသက်ကိုလည်းပေး၍ အရှင့်အသက်ကိုဆောင်ယူအံ့ဟု ဘုရားလောင်းကိုနှစ်သိမ့်စေ၍ သွေးလိမ်းကျံသော ဘုရားလောင်းကို မိမိကိုယ်၌မှီစေ၍ရပ်၏။ မုဆိုးသည်လည်း သန်လျက်လှံကိုယူ၍ ကမ္ဘာကိုလောင်သော မီးထသကဲ့သို့ ကိုးကားကိုးကားလာ၏။ သမင်မသည်မုဆိုးကိုမြင်၍၊ အရှင်၊ မုဆိုးသည်လာ၏။ ကျွန်ုပ်သည်ကိုယ်အစွမ်းကိုပြုအံ့၊ အရှင်သည် မကြောက်လင့်ဟု သမင်မင်းကိုနှစ်သိမ့်စေ၍ မုဆိုးအားခရီးဦးကြို၍လျောက်ပတ်စွာရပ်နေ၍ မုဆိုးကိုရှိခိုး၍၊ အရှင်၊ အကျွန်ုပ်လင်ရွှေသမင်သည်အကျင့်သီလနှင့်ပြည့်စုံ၏။ ရှစ်သောင်းသောသမင်တို့၏မင်းဖြစ်၏ဟု-ဘုရားလောင်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုဆို၍ သမင်မင်းသည်တည်စဉ်လျှင် မိမိအားသတ်ခြင်းကို တောင်းပန်လို၍။ ။
(၇၅၈)အတ္ထရဿု ပလာသာနိ၊အသိံ နိဗ္ဗာဟ လုဒ္ဒက။
ပဌမံ မံ ဝဓိတွာန၊ဟန ပစ္ဆာ မဟာ-မိဂံ။ ။
ဟူသောဤတတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
ထိုစကားကိုကြား၍မုဆိုးသည် လူဖြစ်သောမိန်းမသည်လည်း လင်၏အကျိုးငှါကိုယ်အသက်ကိုမစွန့်။ ဤသမင်မသည်ကား တိရစ္ဆာန်ဖြစ်လျက်အသက်ကိုစွန့်၏။ လူ၏ဘာသာဖြစ်သော သာယာသော အသံဖြင့် လည်းပြောဆို၏။ ယနေ့ငါသည် ဤသမင်မအား၎င်း၊ သမင်မ၏လင်အား၎င်း အသက်ကိုပေးအံ့ဟု။ ။
(၇၅၉)န မေ သုတံ ဝါ ဒိဋ္ဌံ ဝါ၊ဘာသန္တိံ မာနုသိံ မိဂိံ။
တွဉ္စ ဘဒ္ဒေ သုခီ ဟောဟိ၊ဧသော စာပိ မဟာမိဂေါ။ ။
ဟူသောဤစတုတ္ထဂါထာကိုဆို၏။ ။
ဤသို့ထိုသမင်မကိုနှစ်သိမ့်စေ၍ မုဆိုးသည်ဘုရားလောင်း၏ အထံသို့သွား၍ သားရေလွန်ကိုပဲခွပ်ဖြင့်ဖြတ်၍ ခြေ၌ငြိသောသားရေလွန်ကို သာယာစွာထုတ်၍ အကြောကိုအကြောချင်း၊ အသားကိုအသားချင်း၊ အရေကိုအရေချင်းစပ်၍ ခြေကိုလက်ဖြင့်ဆုပ်၏။ ထိုခဏ၌လျှင်ဘုရားလောင်း၏ ဖြည့်အပ်ပြီးသော ပါရမီအာနုဘော် အားဖြင့်၎င်း မုဆိုး၏မေတ္တာအာနုဘော်အားဖြင့်၎င်းသမင်မ၏ အဆွေခင်ပွန်း၌စောင့်ရှောက်သော တရား၏ အာနုဘော်အားဖြင့်၎င်း ဤသို့မေတ္တာပါရမီချစ်ကြိုးတင်ညီကြသဖြင့် အကြောအသားအရေတို့သည် အချင်းချင်းစပ်ကုန်၏။ ဘုရားလောင်းသည်ချမ်းသာလျက်ဆင်းရဲကင်းလျက်ရပ်၏။ သမင်မသည် ချမ်းသာသောဘုရားလောင်းကိုမြင်၍ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်၍ မုဆိုးအားအနုမောဒနာပြုလို၍။ ။
(၇၆ဝ)ဧဝံ လုဒ္ဒက နန္ဒဿု၊သဟ သဗ္ဗေဟိ ဉာတိဘိ။
ယထာ-ဟ-မဇ္ဇ နန္ဒါမိ၊မုတ္တံ ဒိတွာ မဟာမိဂံ။ ။
ဟူသောဤပဉ္စမဂါထာကိုဆို၏။ ။
(၇၆ဝ)လုဒ္ဒက၊ မုဆိုး။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ အဟံ၊ သည်။ မုတ္တံ၊ ကျော့ကွင်းမှလွတ်သော။ မဟာ-မိဂံ၊ မြတ်သောသမင်မင်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ နန္ဒာမိယထာ၊ နှစ်သက်၏သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ တွံ၊ သင်သည်။ သဗ္ဗေဟိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဉာတိဘိ၊ အဆွေအမျိုးတို့နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ နန္ဒဿု၊ နှစ်သက်စေသတည်း။ ။
ဘုရားလောင်းသည် ဤမုဆိုးကားငါ၏ကိုးကွယ်ရာဖြစ်ပြီ။ ငါသည်လည်း မုဆိုး၏ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်သင့်၏ဟု ကျက်စားရာမြေ၌ မြင်အပ်သောတစ်ခုသော ပတ္တမြားတုံးကိုမုဆိုးအားပေး၍။ အဆွေ၊ ယနေ့မှစ၍ပါဏာတိပါတ အစရှိသည်ကိုမပြုလင့်။ ဤပတ္တမြားဖြင့်ဥစ္စာကို ဖြစ်စေ၍သားမယားတို့ကိုမွေးလျက် ဒါနသီလအစရှိကုန်သော ကောင်းမှုတို့ကိုပြုလော့ဟုမုဆိုးအား အဆုံးအမကိုပေး၍တောသို့ဝင်၏။ ။
(ဝိက္ကမ၌ဝိရှေးရှိသောကမုဓာတ်သည်လုံ့လပြုခြင်းအနက်ကိုဟော၏။ ထိုကြောင့်။ ဝိက္ကမာတိပရက္ကမ,ဟူ၍၎င်း။ ဝိက္ကမာမီတိဘဒ္ဒေအဟံဝီရိယံကရောမိ,ဟူ၍၎င်းဘွင့်သည်။ ။
ပရက္ကမကို,အာကဍ္ဎေတီတိအတ္ထော၊ဆင့်ပြန်သည်ကား လုံ့လပြုလော့ဟူသည်ဆွဲငင်၍ ရုန်းလော့ဟူ၍ အဓိပ္ပါယတ္ထဆင့်သည်။ ကမုဓါတ်သည်အာကဍ္ဎနအနက်ကိုဟောသောကြောင့်မဟုတ်။ ။ ရေတိအာမန္တနေနိပါတော။ ။ ထိုသမင်သည်တကိုယ်လုံးရွှေအဆင်းရှိသည်ဖြစ်လျက်သမင်မသည်မိမိလင်၌ရိုသေသည်၏အစွမ်းအားဖြင့် ပါဒေဝန္ဒာမိသိရသာကဲ့သို့ဟရိပါဒဟူလေသည်။ ။ နပါရေမိ၌ပါရဓာတ်သည် ကမ္မသမ္ပတ္တိအနက်ကို ဟောသည်။ ။ ပါရ, တီရ, ကမ္မသမ္ပတ္တိယံ၊ ကမ္မသမ္ပတ္တိနာမကမ္မဿပရိသမာပနံနိဋ္ဌာပနံ။ ပါရေတိပါရံ။ တီရေတိတီရံ။ ဝိက္ကမာမိနပါရေမိ။ တိကိစ္စံတီရေတွာဂတောတီရဏပရိညာ။ (သဒ္ဒနီတိ)။ ။ နပါရေမီတိပါသံပတိတုံပနနသက္ကောမီတိအတ္ထော,ဟူသောအဋ္ဌကထာကိုမြင်ကာမျှဖြင့် နပါတေမိပြင်၍ကျော့ကွင်းကိုမချနိုင်ပါ, ယောဇနာသည်ကားသဒ္ဒါကျမ်းနှင့်မညီ။ ။ သုဘဓာတ်သည်ဘုဝါဒိဂိုဏ်း၌သောဘဏအနက်ကိုဟောသည်။ ရုဓာဒိဂိုဏ်း၌ကား ပုတ်ခတ်ခြင်းအနက်ကိုဟောသည်။ ။ သုဘပဟာရေ။ ယောနောဂါဝေါဝသုမ္ဘတိ။ ပရိသုမ္ဘတိ။ သံသုမ္ဘမာနာအတ္ထာနံကာလမာဂမယာမသေ။ ။ ကေသဂ္ဂဟဏမုက္ခေပါ၊ ဘုမျာစပရိသုမ္ဘနာ။ ဒတွာစနောပက္ကမတိ၊ ဗဟုဒုက္ခံအနပ္ပကံ။ (သဒ္ဒနီတိ)။ ။ ပရိကန္တတိ၌၊ကတိဆေဒနေ။ ဘုဝါဒိဂိုဏ်းဣကာရန္တဖြစ်၍နိဂ္ဂဟိတ်ရောက်သည်။ ရုဓာဒိဂိုဏ်းမဟုတ်။ ။ နမေသုတံဝဒိဋ္ဌံဝါ၊စသော စတုတ္ထဂါထာ၌။ ။ သုတံဝဒိဋ္ဌံဝါတိမယာဣတောပုဗ္ဗေဧဝံဒိဋ္ဌံဝါသုတံဝါနတ္ထိ။ ဘာသန္တိံ မာနုသိံမိဂိန္တိ အယဉှိ ဣတောပုဗ္ဗေမာနုသိံဝါစံဘာသန္တိံမိဂိံနေဝအဒ္ဒသံနအဿောသိံ၊ အဋ္ဌကထာဖွင့်ရကား သမင်မကိုဟောသောမိဂီသည် ဣတ္ထိလိင်ကိုဟောသည်ဟုဤမျှသာမြင်၍ သုတာဝါ ဒိဋ္ဌါဝါပြင်သည်ကါးမသင့်။ သုတံဝါဒိဋ္ဌံဝါနပုံးနေသည်ကားအနက်ဖြစ်သောအာရုံကိုငဲ့၍နေသည်။ ထိုကြောင့်။ ဧဝံဒိဋ္ဌံဝါသုတံဝါနတ္ထိဟုယောဇနာခဲ့သည်။ ။ ဘာသန္တီမာနုသိံမိဂီတိပိပါဠိ။ အယမေဝအတ္ထောနေယျော,ဟု-အဋ္ဌကထာတက်ပြန်သည့်အလိုကား။ မာနုသိံ၊ လူ့စကားကို။ ဘာသန္တီ၊ ဆိုသော။ မိဂီ၊ သမင်မသည်။ အတ္ထီတိ၊ ရှိ၏ဟူ၍။ ဣတော၊ ဤအခါမှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ မေမယာ၊ ငါသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောစကားကို။ သုတံဝါ၊ ကြားအပ်ဖူးသည်၎င်း။ ဒိဋ္ဌံဝါ၊ မြင်အပ်ဖူးသည်၎င်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟု-ယောဇနာ။ ။ တွဉ္စဘဒ္ဒေဧသောစာပိမဟာမိဂေါ သုခီဟောထ,ဟု-ပရောပုရိသ်ဆိုရမည်ကို ဂါထာဖြစ်၍ သုခီဟောဟ,ဟု-စပ်ကြားတွင် ချပ်ပြန်လေသည်)။ ။
သုဝဏ္ဏမိဂဇာတကံ နဝမံ။၃၅၉။