နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ယံဥဿုကာ သင်္ခရန္တိ,အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသိရီဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သောကြက်သရေကို ခိုးတတ်သောပုဏ္ဏားကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။
သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည် ဤအတိတ်ကိုဆောင်တော်မူ၍ ဘုရားဖြစ်ပြီး၍။ ။
(၄၅၇)ယံ ဥဿုက္ကာ သင်္ခရန္တိ၊အ-လက္ခိကာ ဗဟုံ ဓနံ။
သိပ္ပဝန္တော အ-သိပ္ပါ ဝါ၊လက္ခိဝါ တာနိ ဘုဉ္ဇတိ။ ။
(၄၅၈)သဗ္ဗတ္ထ ကတ-ပုညဿ၊အတိစ္စ-ညေ-ဝ ပါဏိနော။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ ဗဟူ ဘောဂါ၊အပိ-နာ-ယတနေသုပိ။ ။
ဟူသောဤနှစ်ဂါထာတို့ကိုဟောတော်မူ၏။ ။
(၄၅၇-၄၅၈)သိပ္ပဝန္တောဝါ၊ ဆင်,မြင်း,စီးနှင်၊ပစ်ငင်လေး,မြား၊လှံ,ဓား,ကာ,က၊လွှားရေးစသား၊လောကဗျူဟာ၊တတ်ပညာ၌၊လိမ်မာပွန်းတီး၊အပြီးတိုင်သည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ အသိပ္ပါဝါ၊ ပညာမဲ့လျှင်း၊ကိုယ်ဖြင့်ရင်း၍၊ သူရင်းအခစားသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ အလက္ခိကာ၊ ဘုန်းကံ ကြက်သရေမရှိကုန်သော သူတို့သည်။ ဥဿုက္ကာ၊ ဥစ္စာဆည်းပူးခြင်း၌စွန့်စွန့်စားစား အားထုတ်လုံ့လပြုကုန်သည်ဖြစ်၍။ ယံဗဟုံဓနံ၊ အကြင်များစွာသောဥစ္စာပစ္စည်းကို။ သင်္ခရန္တိ၊ ပြုစုဆည်းပူးကုန်၏။ တာနိ၊ ထိုဘုန်းကံမဲ့သောသူတို့သည် လုပ်ကြံရှာဖွေ ဆည်းပူးအပ်ကုန်သော ဥစ္စာတို့ကို။ လက္ခိဝါ၊ ဘုန်းကံရှိသောသူသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပုညဖလံ၊ ကောင်းမှု၏အကျိုးကို။ ပရိဘုဉ္ဇန္တော၊ ခံစားလျက်။ ကိဉ္စိကမ္မံ၊ တစ်စုံတစ်ခုသောအမှုကို။ အ-ကတွာပိ၊ မပြုမူ၍လည်း။ ဘုဉ္ဇတိ၊ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းခံစားရ၏။ ။
သဗ္ဗတ္ထသဗ္ဗတ္ထဧဝ၊ အလုံးစုံသောအရပ်၌ပင်လျှင်။ ကတ-ပုညဿ၊ ရတနာသုံးပါးမိဘစသောလယ်မြေ၌ စိုက်ပျိုးပြုစုအပ်သော ကောင်းမှုရှိသောဘုန်းရှင်ကံရှင်အား။ အညေ၊ မိမိမှတစ်ပါးကုန်သော။ ပါဏိနော၊ ဘုန်းကံမဲ့သောသတ္တဝါတို့ကို။ အတိစ္စအတိက္ကမိတွာ၊ လွန်၍။ ဗဟူ၊ များစွာကုန်သော။ ဘောဂါ၊ သဝိညာဏက အဝိညာဏက အသုံးအဆောင်တို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်လာကုန်၏။ အနာယတနေသု၊ ဆင်ကောင်း, မြင်းကောင်း, စသောသက်ရှိ၊ရွှေငွေ,ပုလဲ,ပတ္တမြား,စသောသက်မဲ့ဥစ္စာ တို့၏ဖြစ်ရာမဟုတ်ကုန်သည်။ သန္တေသုအပိ၊ ဖြစ်ကုန်သော်လည်း။ တတ္ထပိ၊ ထိုဥစ္စာရတနာတို့၏ ဖြစ်ရာမဟုတ်သောအခြောက်အရပ်၌လည်း။ ဗဟူ၊ များစွာကုန်သော။ ဘောဂါ၊ သက်ရှိသက်မဲ့အသုံးအဆောင်တို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ။
သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည် ဤဂါထာကိုဟောတော်မူ၍၊သူကြွယ်၊ ဤသတ္တဝါတို့အားကောင်းမှုနှင့်တူသောတစ်ပါးသောတည်ရာမည်သည်မရှိ။ ကောင်းမှုရှိကုန်သောသူတို့အားဖြစ်ရာမဟုတ်သောအရပ်၌လည်း ရတနာတို့သည်ဖြစ်ကုန်သလျှင်ကတည်းဟုမိန့်တော်မူ၍၊ ဤကောင်းမှုမည်သည်ကားလူနတ်တို့အား အလုံးစုံသော ဥစ္စာရွှေအိုးတည်း။ နတ်လူတို့သည် အကြင်အကြင်ဆုကိုတောင့်တကုန်၏။ အလုံးစုံသောထိုထိုဆုကိုကောင်းမှုဖြင့်လျှင်ရ၏ဟု ဤသို့စသည်ဖြင့်တရားဟောတော်မူ၏။ ။
ယခုအခါ၌အနာထပိဏ်သူဋ္ဌေး၏ကြက်သရေတည်ရာရတနာတို့ကိုပြတော်မူအံ့သောငှါ။ ။
(၄၅၉)ကုက္ကုဋော မဏယော ဒဏ္ဍော၊ထိယော စ ပုညလက္ခဏာ။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ အ-ပါပဿ၊ကတ-ပုညဿ ဇန္တုနော။ ။
ဟူသောဤတတိယဂါထာကိုဟောတော်မူ၏။ ။
(၄၅၉)အပါပဿ၊ ယုတ်မာသောမကောင်းမှုကိုမပြုသည်ဖြစ်၍ အညစ်မနှောသဘောဖြူထသော။ ကတ-ပုညဿ၊ ပြုအပ်သောကောင်းမှုရှိထသော။ ဇန္တုနော၊ အနာထပိဏ်သူဋ္ဌေးအား။ ကုက္ကုဋော၊ ကြက်ဖြူသည်၎င်း။ မဏယောမဏိ၊ ပတ္တမြားသည်၎င်း။ ဒဏ္ဍော၊ သက်စောင့်တောင်ဝှေးသည်၎င်း။ ပုညလက္ခဏာ၊ ပုညလက္ခဏာဒေဝီအမည်ရှိသော။ ထိယောထီစ၊ မိန်းမရတနာသည်၎င်း။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ။
ယေဥဿုက္ကာတိပိပါဌော,ဟုအဋ္ဌကထာလာ၏။
ယေပုရိသာဓနသံဟရဏေဥဿုက္ကာ,စသည်ဖြင့်ကတ္တား၌ယှဉ်။
လက္ခီဧတဿအတ္ထီတိ လက္ခိဝါ,ပြု။
အတိစ္စညေဝ,၌အတိစ္စ အညေ ဧဝ,ပုဒ်ဖြတ်။
ယင်းဧဝ,ကိုသဗ္ဗတ္ထ,ဟူသောရှေးပုဒ်၌ယှဉ်၍။
သဗ္ဗတ္ထေဝ,ဟူသောအနက်ကိုမှတ်။
အတိစ္စ,အတိ,ရှေးဣ,ဓာတ်၊တွာ,ပစ္စည်းကိုရိစ္စ,ပြု၍အတိစ္စ,ပြီးသည်။
အပိနာယတနေသုပိ,၌ အပိအနာယတနေသုပိ,ဖြတ်၍အပိ,ကားသမ္ဘာဝနာအနက်၊ ပိ,ကားသမ္ပိဏ္ဍန,အနက်။
ထိုအပိ, ဖြင့်ဥစ္စာရတနာတို့ဖြစ်ဖူးရာမဟုတ်သော်လည်း ဖြစ်ကုန်သေး၏။
ဖြစ်ဖူးရာ၌ဖြစ်သည်ကား ဆိုဖွယ်မရှိဟုသမ္ဘာဝနာပြုသတည်း။
ပိ,ဖြင့်ကားရှေးဖြစ်ဖူးရာ၌လည်းဖြစ်၏။
မဖြစ်ဖူးရာ အခြောက်အရပ်၌လည်း ဖြစ်၏ဟုပေါင်းသတည်း။
ဤအရာ၌ ဒုဋ္ဌဂါမဏိအဘယမင်းကြီး၏ဝတ္ထုကိုဆိုအပ်၏။
ပတ္တမြားတုံးတစ်ခုဖြစ်၍မဏိ, ဆိုလိုလျက်၊ ဝုစ်ကိုမငဲ့ဂါထာသို့ လိုက်လျော၍ မဏယော,ဆိုသည်။
ထိယောစ,၌လည်းနည်းတူ။ ။
ဣတ္ထီသီမန္တိနီ နာရီ၊ထီဝဓူ ဝနိတာ-င်္ဂနာ။
ပမဒါ သုန္ဒရီ ကန္တာ၊ရမဏီ ဒယိတာ-ဗလာ။
မာတုဂါမော စ မဟိလာ၊လလနာ ဘီရုကာမိနီ။ ။
ဟုအဘိဓါန်လာရကားထီ,သည်မိန်းမဟောပရိယာယ်။ ။
သိရိဇာတကံ စတုတ္ထံ။၂၈၄။