Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

336. Brahāchattajātakaṃ (4-4-6)

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ တိဏံတိဏံ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဗြဟာဆတ္တဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ အံ့ဘွယ်သရဲကိုဖြစ်စေတတ်သော ရဟန်းတစ်ပါးကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ထိုအခါဗာရာဏသီမင်းအားရသေ့တို့သည် ဥယျာဉ်မှဥစ္စာကိုယူ၍ ပြေးကုန်၏ဟုကြားလျှောက်ကုန်၏။ ဗာရာဏသီမင်းသည်ဥယျာဉ်သို့သွား၍ အိုးတို့ကိုဖွင့်စေ၍ မြက်တို့ကိုသာလျှင်မြင်၏။ ဗာရာဏသီမင်းအား ဥစ္စာတို့ကိုအမှီပြု၍ကြီးစွာသောစိုးရိမ်ခြင်းသည်ဖြစ်၏။ ဗာရာဏသီမင်းသည် မြို့သို့သွား၍ မြက်သာလျှင်တည်း မြက်သာလျှင်တည်းဟု မြည်လျက်သွား၏။ ထိုမင်း၏သောကကိုငြိမ်းစိမ့်သောငှါ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည်မတတ်နိုင်။ ဘုရားလောင်းသည် မင်းကား ကြီးစွာသော စိုးရိမ်ခြင်းရှိ၍မြည်တမ်းလျက်သွား၏။ ငါ့ကိုထား၍ငါမှတစ်ပါး တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည် ဤမင်း၏စိုးရိမ်ခြင်းကိုပယ်အံ့သောငှါမတတ်နိုင်။ ငါသည်မင်းအားစိုးရိမ်ခြင်းမရှိသည်ကိုပြုအံ့ဟုကြံ၏။ ကြံပြီး၍ထိုဘုရားလောင်းသည် တစ်နေ့သ၌ မင်းနှင့်တကွ ချမ်းသာစွာနေလျက် မင်းသည်မြည်တမ်းသောကာလ၌။ ။

(၆၄၈)တိဏံ တိဏန္တိ လပသိ၊ကော နု တေ တိဏမာဟရိ။

ကိံ နု တေ တိဏကိစ္စတ္ထိ၊တိဏမေဝ ပဘာသသိ။ ။

ဟူသောဤပဌမဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၆၄၈)မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ တွံ၊ အသျှင်မင်းကြီးသည်။ တိဏံတိဏန္တိ၊ မြက်သာလျှင်တည်းမြက်သာလျှင်တည်းဟု။ လပသိ၊ ဆို၏။ တေ၊ အသျှင်မင်းကြီး၏။ တိဏံ၊ မြက်ကို။ ကောနု၊ အဘယ်သူသည်လျှင်။ အာဟရိ၊ ခိုးယူဆောင်သွားသနည်း။ တေ၊ အသျှင်မင်းကြီးအား။ တိဏကိစ္စံ၊ မြက်ဖြင့်ပြုဖွယ်ကိစ္စသည်။ အတ္ထိကိနု၊ ရှိသလော။ တိဏမေဝ၊ မြက်ကိုသာလျှင်။ ပဘာသသိ၊ တိဏံတိဏံဟုအဖန်တလဲလဲဆို၏။ ။

ထိုစကားကိုကြား၍မင်းသည်။ ။

(၆၄၉)ဣဓာဂမာ ဗြဟ္မ-စာရီ၊ဗြဟာ ဆတ္တော ဗဟုဿုတော။

သော မေ သဗ္ဗံ သမာဒါယ၊တိဏံ နိက္ခိပ္ပ ဂစ္ဆတိ။ ။

ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၆၄၉)ပဏ္ဍိတ၊ ပညာရှိ။ ဗြဟ္မစာရီ၊ မြတ်သောအကျင့်ကိုကျင့်သော။ ဗြဟာဒီဃော၊ ထန်းပင်တမြင့်မြင့်သော။ ဗဟုဿုတော၊ များသောအကြားအမြင်ရှိသော။ ဆတ္တော၊ ဆတ္တသည်။ ဣဓ၊ ဤဗာရာဏသီပြည်သို့။ အာဂမာ၊ လာ၏။ သော၊ ထိုဆတ္တသည်။ သဗ္ဗံ၊ ချက်ကုံရှိမဲ့သရွေ့သော ဥစ္စာကို။ သမာဒါယ၊ ယူ၍။ တိဏံ၊ မြက်ကို။ စာဋီသု၊ အိုးဇရည်းကြီးတို့၌။ နိက္ခိပ္ပ၊ ထည့်ခဲ့၍။ ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။ ။

ထိုစကားကိုကြား၍ဘုရားလောင်းသည်။ ။

(၆၅၀)ဧဝေတံ ဟောတိ ကတ္တဗ္ဗံ၊အပ္ပေန ဗဟုမိစ္ဆတာ။

သဗ္ဗံ သကဿ အာဒါနံ၊အနာဒါနံ တိဏဿ စ။

စာဋီသု ပက္ခိပိတွာန၊တတ္ထ ကာ ပရိဒေဝနာ။ ။

ဟူသောဤတတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၆၅၀)မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပ္ပေန၊ အနည်းငယ်သော မြက်ဖြင့်။ ဗဟုံ၊ များစွာသောဥစ္စာကို။ ဣစ္ဆတာ၊ အလိုရှိသောဆတ္တသည်။ ပိတုသန္တကတ္တာ၊ အဘဥစ္စာ၏အဖြစ်ကြောင့်။ သကဿ၊ မိမိဥစ္စာကို။ သဗ္ဗံ၊ မချန်မခြွင်းအကြွင်းမဲ့။ ယဒိဒံယံဣဒံအာဒါနံ၊ အကြင်ယူခြင်းသည်၎င်း။ အဂယှူပဂဿ၊ ယူခြင်းငှါမလျောက်ပတ်သော။ တိဏဿ၊ မြက်ကို။ ယဒိဒံယံ ဣဒံအနာဒါနဉ္စ၊ အကြင်မယူခြင်းသည်၎င်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤမိမိဥစ္စာကိုအကြွင်းမဲ့ယူခြင်းငှါ မလျောက်ပတ်သောမြက်ကို မယူခြင်းဟူသော နှစ်ပါးသောကိစ္စကို။ ကတ္တဗ္ဗံ၊ ပြုသင့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုသို့ပြုသင့်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သော၊ ထိုဗြဟာဆတ္တသည်။ ဂဟေတဗ္ဗယုတ္တကံ၊ ယူခြင်းငှါလျောက်ပတ်သော။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပိတုသန္တကံ၊ အဘ၏ဥစ္စာကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ အဂဟေတဗ္ဗယုတ္တကံ၊ ယူခြင်းငှါမလျောက်ပတ်သော။ တိဏံ၊ မြက်ကို။ စာဋီသု၊ အိုးဇရည်းကြီးတို့၌။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ ဂတော၊ သွားပေသည်တကား။ တတ္ထ၊ ထိုအဘအမွေဖြစ်သော အလုံးစုံသော ဥစ္စာကိုယူ၍ ယူခြင်းငှါ မလျောက်ပတ်သော မြက်ကို အိုးဇရည်းတို့၌ ထည့်ခဲ့၍ဗြဟာဆတ္တသွားခြင်း၌။ တုမှာကံ၊ အသျှင်မင်းကြီးတို့၏။ ပရိဒေဝနာ၊ တိဏံတိဏံဟုအဘန်ဘန်မြည်တမ်းခြင်းသည်။ ကာ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ ။

မင်းသည်ထိုစကားကိုကြား၍။ ။

(၆၅၁)သီလဝန္တော န ကုဗ္ဗန္တိ၊ဗာလော သီလာနိ ကုဗ္ဗတိ။

အနိစ္စ-သီလံ ဒုဿီလျံ၊ကိံ ပဏ္ဍိစ္စံ ကရိဿတိ။ ။

ဟူသောဤစတုတ္ထဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၆၅၁)ပဏ္ဍိတ၊ ပညာရှိ။ သီလဝန္တော၊ သီလရှိသောသူတို့သည်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသောယုတ်မာသောအမှုကို။ နကြုဗ္ဗန္တိ၊ မပြုကုန်။ ဗာလော၊ မကောင်းသောအကျင့်ရှိသောသူမိုက်သည်။ ဧဝရူပါနိ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။ သီလာနိ၊ မိမိ၏ အနာစာရဟုဆိုအပ်သော အလေ့အကျင့်တို့ကို။ ကြုဗ္ဗတိ၊ ပြု၏။ အနိစ္စသီလံ၊ မမြဲသောသီလရှိသော။ ဒုဿိလျံ၊ သီလမရှိသောသူကို။ ပဏ္ဍိစ္စံ၊ ဗာဟုဿစ္စဖြင့်ထုံအပ်သောပညာရှိသည်၏အဖြစ်သည်။ ကိံကရိဿတိ၊ အဘယ်ကိစ္စကို ပြုလတ္တံ့နည်း။ ဝါ၊ အကျိုးကိုပြည့်စုံစေလတ္တံ့နည်း။ ။

ဒုဿီလောဧဝဒုဿိလျံ။ ဏျပစ္စည်း အနက်မရှိ။ ထို့ကြောင့် ဒုဿီလန္တိဒုဿိလျံ,ဖွင့်သည်။ ။

ဗြဟာဆတ္တဇာတကံ ဆဋ္ဌံ။၃၃၆။