Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

2. Sīlavaggo

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၁၁) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဟောတိသီလဝတံ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်ဆပ်သော ဤလက္ခဏဇာတ်ကို၊ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဒေဝဒတ်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

သီလဝတံ၊ ကောင်းသောအကျင့်သီလရှိကုန်သော။ ပဋိသန္ဓာရဝုတ္တီနံ၊ ဓမ္မ ပဋိသန္ဓာရ,အာမိသ ပဋိသန္ဓာရ, ဟူသောဖြစ်ခြင်းရှိကုန်သောသူတို့အား။ အတ္ထော၊ အစီးအပွါးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဉာတိ-သံဃ-ဝုရက္ခိတံ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းခြံရံလျက်။ အာယန္တံ၊ လာလတ်သော။ လက္ခဏံ၊ လက္ခဏကို။ ပဿ၊ ရှုလော့။ အထ၊ ထိုသို့မဟုတ်။ ဉာတိဘိ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့မှ။ သုဝိဟီနံဝ၊ အလွန်ပျက်စီးဆုတ်ယုတ်သည်ဖြစ်၍လျှင်။ ဧကကံ၊ တစ်ကောင်ထီးတည်း။ အာယန္တံ၊ လာသော။ ဣမံကာဠံ၊ ဤကာဠမည်သောသမင်ကို။ ပဿသိ၊ ရှုလော့။ ။

(ဤဂါထာ၌မကောင်းသည်မှကြဉ်စေခြင်းအဆုံးအမ၏အစွမ်းအားဖြင့်ဓမ္မပဋိသန္ဓာရကိုသိအပ်၏။ ကျက်စားရာသို့သွားခြင်း၊နာသူတို့အားလုပ်ကျွေးခြင်း၊တရားနှင့်လျော်စွာစောင့်ရှောက်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့် အာမိသပဋိသန္ဓာရကို သိအပ်၏။ ဤနှစ်ပါးသော ပဋိသန္ဓာရ၌ တည်ကုန်သောကောင်းသော အကျင့်နှင့် ပြည့်စုံကုန်သော ပညာရှိတို့အား အစီးအပွါး မည်သည်ဖြစ်၏၊ဆိုလိုသည်)။ ။

လက္ခဏဇာတကံပဌမံ။ ။

(၁၂) နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်။ နိဂြောဓမေဝ သေဝေယျ,အစရှိသောဂါထာ ပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤနိဂြောဓဇာတ်ကို၊ သာဝတ္ထိပြည်ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌နေတော်မူစဉ်၊ကုမာရကဿပမထေရ်၏အမိကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ပုတ္တ၊ ချစ်သား။ နိဂြောဓ-မေဝ၊ နိဂြောဓသမင်ကိုသာလျှင်။ ဟိတကာမော၊ အစီးအပွားကိုလိုသောသူသည်။ သေဝေယျ၊ မှီဝဲရာ၏။ သာခံ၊ သာခသမင်ကို။ နဥပသံဝသေ၊ မမှီဝဲရာ။ နိဂြောဓသ္မိံ၊ နိဂြောဓသမင်မင်း၏ခြေရင်း၌။ မတံ၊ သေခြင်းသည်လည်း။ သေယျော၊ ကောင်းမြတ်၏။ သာခသ္မိံ၊ သာခသမင်မင်း၏ထံ၌။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှင်ခြင်းသည်။ ယဉ္စေသေယျောနသေယျော၊ မမြတ်။ ။

ယဉ္စေ,ကား ပဋိသေဓအ္နံရှိသောနိပါတ်ပုဒ်။ သေယျောလည်းလိင်သုံးပါး၌ပင်ထင်သည်။ ။

ဓမ္မေနအလာဘောယော၊ယောစ လာဘော အဓမ္မိကော၊ အလာဘောဓမ္မိကောသေယျော၊ယဉ္စေလာဘောအဓမ္မိကော။ ။

ဒုမ္မေဓေဟိပသံသာစ၊ဝိညူဟိဂရဟာစယာ၊ဝိညူဟိဂရဟာသေယျော၊ယဉ္စေဗာလပသံသနာ။ ။

သဒ္ဒနီတိဤသို့စသည်များစွာဆောင်၏။သာခသ္မိ၌နိဂ္ဂဟိတ်ကျေသည်)။ ။

နိဂြောဒဇာတကံဒုတိယံ။ ။

(၁၃) နတ်နှင့်တကွသော လောကကို ဆုံးမတော် မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဓိရတ္ထုကဏ္ဍိနံသလ္လံ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤကဏ္ဍိဇါတ်ကိုဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊မယားဟောင်းသည်ဖြားယောင်းအပ်သော ရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ဘဝန္တော၊ တောတောင်စောင့်တတ်အသျှင်နတ်တို့။ လောကေ၊ လူ့ရွာ၌။ သလ္လံ၊ စူးဝင်တတ်သော။ ကဏ္ဍိနံ၊ မြားရှိထသော။ (သလ္လံကား ကဏ္ဍ၏ဝိသေသနတည်း။ ကဏ္ဍိ၏ ဝိသေသနမဟုတ်။ ယထာရူပေသည်အဒိန္န၏ဝိသေသနဖြစ်၏သို့တည်း)။ ။

တနည်းကား။ ကဏ္ဍိနံ၊ အထူးထူးအပြားပြားစီးသွားတတ်သော မြားရှိထသော။ သလ္လံ၊ ကုမုဒြာကြာရွက်သဏ္ဌာန်အပြင်ရှိ၍ အဖြောင့်သာလျှင်စူးဝင်သောလှံချွန်တံစူးလည်းရှိထသော။ ဂါဠှ-ဝေဓိနံ၊ ရက်စက်စိမ်းကားသနားခြင်းကင်း၍ပြင်းစွာထိုးပစ်တတ်ထသော။ ပုရိသံ၊ ကြမ်းကြုတ်သောအမှုရှိသောယောက်ျားကို။ ဓိ၊ ထွီဘွယ်သည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေလော့။ တနည်း။ ပုရိသံပုရိသဿ၊ ယောက်ျား၏။ ဓိ၊ ထွီဘွယ်သည်။ ဝါ၊ ရွံဘွယ်သည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်၏။ (ဓိရတ္ထုမံပူတိကာယံ,၌ကဲ့သို့ဂရဟာအနက်ရှိသောဓိသဒ္ဒါ၏အယှဉ်ဆဋ္ဌီအနက်၌ဒုတိယာသက်သတည်း)။ ယတ္ထ၊ အကြင်ဇနပုဒ်၌။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ပရိဏာယိကာ၊ ကြီးကဲစိုးအုပ်မင်းလုပ်၏။ တံဇနပဒံ၊ ထိုမိန်းမမင်းမူသောဇနပုဒ်ကိုလည်း။ ဓိ၊ ထွီဘွယ်သည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေလော့။ ယေသတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၏။ ဝသံ၊ အလိုနိုင်ငံသို့။ ဂတာ၊ မိစ္ဆာမှားမိုက်နွားသို့လိုက်ကုန်၏။ တေစာပိ၊ ထိုမိန်းမနိုင်ငံသို့လိုက်သော သတ္တဝါတို့ကိုလည်း။ ဓိက္ကိတာဂရဟိတာ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်ကုန်၏။ တနည်း။ ဓိက္ကိတာသဉ္ဇာတဓိက္ကာရာ၊ ထွီထွပြုဘွယ်အခြင်းအရာရှိကုန်၏။ (ရှေးအနက်ကား အဋ္ဌကထာ။ နောက်ကားဋီကာ)။ ။

ဤသို့ဘုရားလောင်းသည် တဂါထာဖြင့် သူတပါးတို့အားသနားကရုဏာကင်းသဖြင့်သေခြင်းဆင်းရဲကိုဖြစ်စေခြင်း၊မိန်းမ ကြီးကဲစိုးအုပ်မင်းလုပ်၍ စီရင်သောဇနပုဒ်၊ကာမရတိအားဖြင့် မိန်းမနိုင်ငံသို့လိုက်သောသတ္တဝါ။ ဤသုံးပါးသောဂရဟဝတ္ထုတို့ကိုပြ၍တောအုပ်ကို ပဲ့တင်ထပ်စေလျက် ဘုရားကဲ့သို့ တင့်တယ်စမ္ပါယ်ခြင်းဖြင့် တရားဟောတော်မူလေပြီ။ ။

ကဏ္ဍိဇာတကံတတိယံ။ ။

(၁၄) နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊နကိရတ္ထိရသေဟိပါပိယော,အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဝါတမိဂဇာတ်ကို၊သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊စူဠပိဏ္ဍပါတိကတိဿမထေရ်ကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

(၁၄)ဘဝန္တော၊ အိုအမတ်များတို့။ လောကေ၊ လူ့ရွာ၌။ ရသေဟိ၊ ဇိဝှါဝိညာဉ်ဖြင့် ခံစားအပ်ကုန်သော ချို,ချဉ်,စပ်,ငန်,အဖန်,အခါး, ခြောက်ပါးရသာတို့၌တပ်စွန်းကုန်သောရသတဏှာတို့အောက်။ ပါပိယော၊ အထူးသဖြင့်ယုတ်မာသောသဘောတရားသည်။ နတ္ထိကိရ၊ မရှိသတတ်။ အယံ၊ ဤဇိဝှါဝိညာဉ်ဖြင့် ခံစားအပ်သောအရသာ၌ တပ်သောတဏှာသည်။ အာဝါသေဟိဝါ၊ အရိပ်အာဝါသနေရာတို့၌ တပ်စွန်းသောလောဘတို့အောက်၎င်း။ သန္ထဝေဟိဝါ၊ အဆွေခင်ပွန်းတို့၌ တပ်စွန်းသောလောဘတို့အောက်၎င်း။ ပါပတရာကိရ၊ အဆတစ်ရာအဆအထောင် အဆအသိန်းအားဖြင့်လွန်၍ ယုတ်မာသတတ်။ ဘဝန္တော၊ အိုအမတ်များတို့။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ရသာနံ၊ ရသတဏှာတို့၏။ ပါပိယဘာဝံ၊ အလွန်ယုတ်မာသည့်အဖြစ်ကို။ ပဿထ၊ ရှုကြကုန်လော့။ ဂဟန-နိဿိတံ၊ တောချုံကိုမှီထသော။ ဝါတမိဂံ၊ ဝါတမိဂမည်ရခေါ်တွင်တောသမင်ကို။ သဉ္ဇယော၊ သဉ္ဇယအမည်ရှိသောဥယျာဉ်စောင့်သည်။ ရသေဟိ၊ ပျားလူးမြက်အရသာတို့ဖြင့်။ ဝသံ၊ မိမိအလိုသို့။ အာနေသိ၊ ဆောင်ခဲ့ပြီ။ ။ (ဤသို့မင်းသည်ရသတဏှာ၏အပြစ်ကိုဟော၏။ ဟောပြီး၍ကားထိုသမင်ကို တောသို့ လျှင်ပို့စေ၏။ ။ ဤဂါထာသည်ဝေတာလီဂါထာဖြစ်၍ ဒုတိယပါဒ၌အာဝါသေဟိဝ,ဟု၊ရဿရွတ်။ တိဋ္ဌံစရံနိသိန္နောဝသယာနော,ကဲ့သို့တည်း။ တတိယပါဒ၌။ သရလောပေါယမနရာဒီသုဝါ,ဟူသောသုတ်ဖြင့်သရကိုချေ၍ဂဟ္နနိဿိတံ,ရွတ်သော်ဆန်းသင့်၏။ သို့သော်လည်းစာစောင်အများရှိရကားလျစ်လျူရှုအပ်၏)။ ။

ဝါတမိဂဇာတကံစတုတ္ထံ။၁၄။

(၁၅) နတ်နှင့်တကွသောလူကို ဆုံးမတော်မှုတတ်သော သဗ္ဗညု မြတ်စွာဘုရားသည်ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ အဋ္ဌက္ခုရံခရာဒိယေ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤခရာဒိယဇာတ်ကို၊ ဆိုနိုင်ခက်သော မထင်ရှားသော ရဟန်းကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ခရာဒိယေ၊ ခရာဒိယမည်သောနှမ။ အဟံ၊ ငါကား။ အဋ္ဌ-က္ခုရံ၊ ခွါရှစ်ခုရှိထသော။ ဝင်္ကာတိဝင်္ကိနံ၊ အရင်း၌ကောက်၍အဖျား၌အလွန်ကောက်သောဦးချိုရောက်ထသော။ သတ္တဟိကာလေဟိ၊ ခုနစ်ကြိမ်မြောက်သောဆုံးမရာကာလတို့ဖြင့်။ သြဝါဒံ၊ အဆုံးအမကို။ (ထည့်)။ အတိက္ကန္တံ၊ လွန်ထသော။ ။ (သတ္တဟိကာလာတိက္ကန္တန္တိ သတ္တဟိသြဝါဒကာလေ ဟိဩဝါဒံ အဘိက္ကန္တံ။ အဋ္ဌကထာ။ဤအလို။ ကာလေအတိက္ကန္တံ,ဖြတ်၍ဟိအကျေကြံသည်။ သြဝါဒံကားပါဌသေသ။‌ ဋီကာ၌ကား။ သတ္တဟိ ကာလေဟိတိက္ကန္တန္တိ သတ္တပိဓဩဝါဒဒါနကာလံဩဝါဒံဝါ အတိက္ကန္တံဟူ၏)။

နိမိဂံ၊ ထိုဆုံးမခက်သောဒုဗ္ဗစသမင်ကို။ ဩဝဒိတုံ၊ ဆုံးမခြင်းငှါ။ နဥဿဟေ၊ အားမထုတ်ပြီ။ (ဤစကားဖြင့်သင့်သားဆုံးမခက်သောသမင်ကို ဆုံးမခြင်းငှါ ငါ့အားစိတ်မျှလည်းမဖြစ်ဟူသောအ္နံကိုပြ၏။ ။

ခရာဒိယဇာတကံပဉ္စမံ။၁၅။

(၁၆) နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊မိဂံတိပလ္လတ္ထ,အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤတိပလ္လတ္တဇာတ်ကိ၊ကောသမ္ဗီပြည် ဆီးတောကျောင်း၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ အကျင့်သိက္ခာကိုအလိုရှိသောရာဟုလာထေရ်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

(၁၆)ဘဂိနိ၊ နှမ။ အဟံ၊ ငါသည်။ တိ-ပလ္လတ္တံ၊ နံပါးနှစ်ဘက်တို့ဖြင့်အိပ်ခြင်းအဖြောင့်အိပ်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့် သုံးပါးသောအခြင်းအရာတို့ဖြင့် အိပ်ခြင်းရှိထသော။ အနေက-မာယံ၊ များသောလှည့်ပတ်ခြင်းရှိထသော။ အဋ္ဌ-က္ခုရံ၊ ခွါရှစ်ခုနှင့်ပြည့်စုံထသော။ အဒ္ဓ-ရတ္တော-ပ-ပါယိံ၊ ညဉ့်ဦးယံကိုလွန်၍ သန်းခေါင်ယံမှတောကလာ၍ရေကိုသောက်လေ့ရှိထသော။ တနည်းကား။ သန်းခေါင်ယံ၌ရေကိုသောက်လေ့ရှိထသော။ မိဂံ၊ ငါ့တူသမင်ကို။ မိဂ-မာယံ၊ မိဂမာယာကို။ ဥဂ္ဂဏှာပေသိ၊ သင်စေပြီ။ ကထံ၊ အသို့သင်စေသနည်းဟူမူကား။ ယထာ၊ အကြင်သို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဘာဂိနေယျော၊ ငါ့တူသမင်သည်။ ဧကေနသောတေန၊ မြေ၌ကပ်သောတဖက်သောနှာခေါင်းဖြင့်သာ။ ဆမာဆမာယ၊ မြေ၌။ (ယကျေ)။ အဿသန္တော၊ ထွက်သက်ကိုဖြစ်စေလျက်။ ဆဟိ၊ အခြေလေးဘက်တို့ကိုဆန့်၍နံပါးတဘက်ဖြင့်အိပ်ခြင်း,ခွါတို့ဖြင့်မြေကိုယက်ခြင်းလျှာကို တွဲလျားကျစေခြင်း,ဝမ်းကိုဖူးဖူးရောင်စေခြင်း,ကျင်ကြီးကျင်ငယ်ကိုလွှတ်ခြင်း,ထွက်သက်ဝင်သက်လေကိုချုပ်ခြင်း,ဟုဆိုအပ်ကုန်သောခြောက်ပါးကုန်သော။ ကလာဟိ၊ အဖို့တို့ဖြင့်။ တနည်းကား။ ဆဟိ၊ ခြေဖြင့်မြေကိုယူ၍ရှေးရှုငင်ခြင်း,တွန်းခြင်း,နံပါးနှစ်ဘက်တို့၌လွန့်ယက်ရာကိုဖြစ်စေခြင်း, ဝမ်းကိုအထက်သို့တက်စေခြင်း,အောက်သို့ရှိုက်စေခြင်း,ဟုဆိုအပ်ကုန်သောခြောက်ပါးကုန်သော။ ကလာဟိ၊ အဖို့တို့ဖြင့်။ လုဒ္ဒကံ၊ မုဆိုးကို။ အတိဘောတိအဇ္ဈောတ္ထရတိ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်၏။ (လှည့်ပတ်နိုင်၏ဟူလိုသည်)။ တထာ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့်။ မိဂမာယံ၊ မိဂမာယာကို။ ဥဂ္ဂဏှာပေသိ၊ သင်စေပြီ။

(ဆမာဿသန္တော,၌၊ဆမာအဿသန္တော,ဖြတ်။ယကားကျေသည်။ ဆဟိကလာဟိတိဘောတိ,၌၊ဆဟိကလာဟိအတိဘောတိ,ဖြတ်။ ဤစတုတ္ထပါဒကားဩပစ္စန္ထသကလက္ခဏာရှိသည်။

ဆမာယံအဿသန္တောဆဟိကလာဟိလုဒ္ဒကံအတိဘောတိ၊ ဆဟိကောဋ္ဌာသေဟိအဇ္ဈောတ္ထရတိဝဉ္စေတီတိအတ္ထော။ အဋ္ဌကထာ)။

တနည်း။ ဘောတိ၊ အိုနှမ။ အဟံ၊ ငါသည်။ အဋ္ဌ-က္ခုရံ၊ သော။ တိပလ္လတ္တံ၊ သော။ အဒ္ဓရတ္တာပပါယိံ၊ သော။ မိဂံ၊ ငါ့တူသမင်ကို။ ဥဂ္ဂဏှာပေသိ၊ သင်စေပြီ။ ကထံ၊ ကား။ ယထာ၊ ဖြင့်။ ဘာဂိနေယျော၊ ငါ့တူသမင်သည်။ ဧကေနသောတေန၊ ဖြင့်သာ။ ဆမာဆမာယ၊ မြေ၌။ အဿသန္တော၊ လျက်။ ဆဟိ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအကြောင်းခြောက်ပါးတို့ဖြင့်။ လုဒ္ဒကံ၊ ကို။ ကလာဟိတိ ကလာဟိဿတိဝဉ္စိဿတိ၊ လှည့်ပတ်နိုင်လတ္တံ့။ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ ဥဂ္ဂဏှာပေသိ၊ သင်စေပြီ။

(ဆဟိကလာဟီတိဒွီသုပိန ယေသုဒဿိတေဟိဆဟိ ကာရဏေဟိ ကလာဟိတိ ကလာဟိဿတိ လုဒ္ဒကံဝဉ္စိဿတီတိ အတ္ထော၊ဘောတီတိ ဘဂိနိံ အာလပတိ၊ အဋ္ဌကထာနောက်နည်း။ ။ ပလ္လတ္တံဝုစ္စတိသယနံ။ ။ ပလ္လောပတိတောအတ္တာ အတ္တဘာဝေါ ဧတသ္မိန္တိ ပလ္လတ္တံ၊ ပြု။ ဧတသ္မိံ သယနေ၊ ထိုအိပ်သောဣရိယာပုထ်၌။ ပလ္လောပတိတော၊ တုံးလုံးလည်းသော။ အတ္တာအတ္တဘဝေါ၊ အတ္တဘောသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံသယနံ၊ သည်။ ပလ္လတ္တံ၊ မည်၏)။ ။

တိပလ္လတ္ထမိဂဇာတကံ ဆဋ္ဌံ။၁၆။

(၁၇) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ကာလေဝါယဒိဝါဇုဏှေ,အစရှိသောဂါထာ ပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤမာလုတဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မှုစဉ်၊တောထွက်ကြီးရဟန်း နှစ်ယောက်တို့ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

(၁၇)သီဟဗျဂ္ဃါ၊ ခြင်္သေ့နှင့်ကျားမင်းနှစ်ပါးတို့။ သီတာနိ၊ အချမ်းတို့သည်။ ဟိယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝါတ-ဇာနိ၊ လေကြောင့်ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ မာလုတော၊ လေသည်။ ကာဠေဝါ၊ လဆုတ်၌မူလည်း။ ဝါယတိ၊ လာအံ့။ ယဒိ၊ ထိုမြို့။ ဇုဏှေဝါ၊ လဆန်း၌မူလည်း။ ဝါယတိ၊ လာအံ့။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ သီတံ၊ ချမ်းခြင်းသည်။ ဇာတံ၊ ဖြစ်၏။ ဥဘော၊ နှစ်ဦးသောသူတို့သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤပြဿနာ၌။ အ-ပရာဇိတာ၊ မရှုံးကြကုန်။ ။

မာလုတဇာတကံသတ္တမံ။ ၁၇။

(၁၈) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ဧဝံစေ သတ္တာဇာနေယျုံ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤမတကဘတ္တဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မတကဘတ်ကိုအကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။ ။

ဘဝန္တော၊ အိုအချင်းတို့။ ပါဏ-ဃာတီ၊ သတ္တဝါကိုသတ်သောသူသည်။ စတူသုအပါယေသု၊ အပါယ်လေးပါးတို့၌။ မဟာ-ဒုက္ခံ၊ ကြီးစွာသောဆင်းရဲကို။ အနုဘဝမာနော၊ ခံရလျက်။ ဒီဃ-ရတ္တံ၊ အခါလေးမြင့်။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သောစတိ၊ စိုးရိမ်ရ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အယံဇာတိ၊ ထိုထိုဘဝ၌ဤသို့သဘောရှိသောပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်၎င်း။ အယံသမ္ဘဝေါ၊ ဤမသိမလိမ်မာစဉ်မန္ဒခိဍ္ဍစသောအစဉ်အားဖြင့်ကြီးပွါခြင်းသည်၎င်း။ ဒုက္ခာ၊ အိုခြင်း,နာခြင်း,သေခြင်း, မုန်းသော သူတို့နှင့်ပေါင်းဘော်ရခြင်း,ချစ်သောသူတို့နှင့်ကွေကွင်းရခြင်း,လက်ခြေပြတ်ခြင်း,အစရှိကုန်သောဆင်းရဲတို့၏တည်ရာဖြစ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ စေဇာနေယျုံ၊ အကယ်၍သိကုန်ငြားအံ့။ ပါဏော၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ပါဏိနံ၊ သတ္တဝါကို။ နဟညေ၊ မသတ်ရာ။ ။

(ဤသို့ဘုရားလောင်းသည်ငရဲဘေးဖြင့်ခြိမ်းခြောက်၍တရားဟောပြီ။ လူတို့သည်ထိုတရားကိုနာရကုန်သည်ဖြစ်၍ငရဲဘေးမှကြောက်ကုန်၍ပါဏာတိပါတမှကြဉ်ကုန်၏။ ဘုရားလောင်းသည်လည်းတရားဟော၍ လူများကိုသီလ၌ တည်စေ၍ကံအားလျော်စွာလား၏။ လူများသည်လည်း ဘုရားလောင်း၏ အဆုံးအမ၌တည်၍ ဒါနအစရှိသော ကောင်းမှုတို့ကိုပြု၍ နတ်ပြည်ကို ပြည့်စေ၏)။ ။

မတကဘတ္တဇာတကံအဋ္ဌမံ။၁၈။

(၁၉) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊သစေမုစ္စေပေစ္စမုစ္စေ,အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤအာယာစိတဘတ္တဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ နတ်တို့အားတောင်းပန်ခြင်းရှိသောပူဇော်ခြင်းအမှုကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ဘောပုရိသ၊ အိုယောက်ျား။ တွံ၊ သင်သည်။ သစေမုစ္စေ၊ အကယ်၍ဝန်ခံခြင်းမှလွတ်လိုငြားအံ့။ ပေစွ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ မုစ္စေ၊ လွတ်အောင်ပြုရာ၏။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ မုစ္စမာနော၊ ပါဏာတိပါတကိုပြု၍ဝန်ခံခြင်းမှ လွတ်စေသောသူသည်။ ဗဇ္ဈတိ၊ မကောင်းမှုမိ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓီရာ၊ ပညာရှိတို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ပါဏာတိပါတကိုပြု၍ဝန်ခံခြင်းမှလွတ်စေခြင်းဖြင့်။ နမုစ္စန္တိ၊ ဝန်ခံခြင်းမှလွတ်သည်ကိုမပြုကုန်။ ဗာလဿ၊ သူမိုက်၏။ မုတ္တိ၊ ပါဏာတိပါတကိုပြု၍ဝန်ခံခြင်းမှလွတ်စေခြင်းသည်ကား။ ဗန္ဓနံ၊ မကောင်းမှုမိကြောင်းနှောင်ဖွဲ့ကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ။

(ဘုရားလောင်းရုက္ခစိုးနတ်သည်ဤသို့တရားဟော၏။ ထိုအခါမှစ၍ လူတို့သည်ပါဏာတိပါတမှကြဉ်ကုန်လျက်တရားကိုကျင့်ကုန်၍နတ်ပြည်ကိုပြည့်စေကုန်၏)။ ။

အာယာစိတဘတ္တဇာတကံနဝမံ။၁၉။

(၂၀) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဒိသွာပဒမနုတိဏ္ဏံ,အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သောဤနဠပါနဇာတ်ကို၊ ကောသလတိုင်းတို့၌ဒေသစာရီကြွတော်မူလတ်သော်၊နဠကပါနရွာသို့ရောက်၍ နဠကပါနရေကန် နားဆပ်သွားတော၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ကျုရိုးတို့ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကပိ-ရာဇာ၊ မျောက်မင်းသည်။ တဿာပေါက္ခရဏိယာ၊ ထိုရေကန်၌။ ဥတ္တိဏ္ဏံ၊ တက်သော။ ပဒံ၊ ခြေရာကို။ အ-ဒိသွာ၊ မမြင်မူ၍။ ။

(နဥတ္တိဏ္ဏံအနုတ္တိဏ္ဏံ,ပြုငြားသော်လည်း၊ အသဒ္ဓဘောဇီ,ကဲ့သို့အယုတ္တသမာသ်ဖြစ်၍ဒိသွာဟူသောကြိယာကိုမြစ်သတည်း။ ဤသို့ယူမှ၊သောကပိရာဇာတဿာပေါက္ခရဏိယာ ဧကမ္ပိဥတ္တိဏ္ဏပဒံ နာဒ္ဒသ၊သြတိဏ္ဏပဒမေဝအဒ္ဒသ၊ဟူသောအဋ္ဌကထာနှင့်ညီအံ့သတည်း)။ ။

ဩဘရိတံ၊ သက်သော။ ပဒံ၊ ခြေရာကိုသာ။ ဒိသွာန၊ မြင်၍။ အယံ၊ ဤရေကန်ကား။ အဒ္ဓါ၊ မချွတ်။ အမနုဿ-ပရိဂ္ဂဟိတာ-တိ၊ ဘီလူးစောင့်သောရေကန်ဟု။ ဉတွာ၊ အတတ်သိ၍။ တေန၊ ထိုဘီလူးနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သလ္လပန္တော၊ စကားပြောလို၍။ နဠေန၊ ကျူရိုးဖြင့်။ ဝါရိံ၊ ရေကို။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ပိဿာမ၊ သောက်ရကုန်အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ကျူရိုးဖြင့်ရေသောက်လတ်သော်။ သ-ပရိသံ၊ ပရိသတ်နှင့်တကွသော။ (ထည့်)။ မံ၊ ငါ့ကို။ တွံ၊ သင်သည်။ နစဝဓိဿသိ၊ အလျှင်းမသတ်ရလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။ ။

(ဘုရားလောင်း သည်ဤသို့ဆိုပြီး၍ဤရေကန်ကိုရံ၍ရောက်သောအလုံးစုံကုန်သောကျူတို့သည်တပေါက်ထည်းရှိသည်ဖြစ်စေကုန်သလည်းဟုဓိဋ္ဌာန်၏။ ထိုအခါမှစ၍ထိုရေကန်ကိုရံ၍ရောက်ကုန်သောအလုံးစုံသောထိုကျူတို့သည်လည်း တပေါက်ထည်းသာရှိသည်ဖြစ်ကုန်၏)။ ။

နဠပါနဇာတကံဒသမံ။၂၀။သီလဝဂ္ဂေါ ဒုတိယော။ ။ တဿုဒါနံ။ ။

နိဂြောဓံ လက္ခဏံ ကဏ္ဍိ၊ဝါတမိဂံ ခရာဒိယံ။

တိပလ္လတ္တံ မာလုတဉ္စ၊မတဘတ္တ အာယာစိတံ၊နဠပါန-န္တိ တေ ဒသ။ ။