ရေပါပဓုတ္တက၊ ဟယ်ယုတ်မာစွာသော အန်ကြူးသသူ။ ပရမေနတေဇသာ ဥတ္တမတေဇသမ္ပန္နေန၊ ထက်စွာသောတန်းခိုးနှင့်ပြည့်စုံသော။ ဝိသေန၊ လတ်တလောသေစေတတ်သောအဆိပ်ဖြင့်။ (ထည့်)။ လိတ္တံ၊ လိမ်းကျံအပ်သော။ အက္ခံ၊ ကြွေအန်ကို။ ဂိလံဂိလန္တော၊ မျိုသော။ ပုရိသော၊ အန်ကြူးသောယောက်ျားသည်။ နဗုဇ္ဈတိ၊ ဤသို့ပြုလမည်ဟုမသိ။ ရေ၊ ဟယ်သူယုတ်။ ဂိလ၊ မျိုလေဦး။ ပါပဓုတ္တက၊ ဟယ်ယုတ်မာစွာသောအန်ကြူးသသူ။ ဂိလ၊ မျိုလေဦး။ ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။ တေ၊ သင်အား။ ဝိသံ၊ အဆိပ်သည်။ ကဋုကံ၊ တက်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ (ဝေတာလီဂါထာ)။ ။
လိတ္တဇာတကံပဌမံ။၉၁။
ဥက္ကဋ္ဌေဥဘတောဗျူဠှေသင်္ဂါမေ၊ စစ်ကြီးနှစ်ဘက်ဆိုင်ပြိုင်တက်သော စစ်ပွဲသည်။ ဝတ္တမာနေ၊ ဖြစ်လတ်သည်ရှိသော်။ သူရံ၊ ထိပ်ထက်မိုးကြိုးလစ်သော်လည်းမနစ်မဆုတ်စုတ်စုတ်ရဲသောသူကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။
(တသ္မိဉှိခဏေဧဝရူပေါသင်္ဂါမယောဓောပတ္ထေ တဗ္ဗောဣစ္ဆိတဗ္ဗောဟောတိ)။ မန္တီသု၊ ရေးကြီးခွင့်ကျယ်ပြုဖွယ်ကိစ္စကို တိုင်ပင်ကုန်လတ်သော်။ အကုတူဟလံ၊ ဖရိုဖရဲသောစကားကိုမဆို နှုတ်စောင့်သသူကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။ အန္န-ပါနမှိစ၊ ထမင်းအဖျော်စားကောင်းသောက်ဖွယ်ဖြစ်လတ်သော်ကား။ ပိယံ၊ စားဖော်သောက်ဖက်ဖြစ်၍ ချစ်မြတ်နိုးသောသူကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။ အတ္ထေ၊ လျှို့ဝှက် နက်နဲသော တစ်စုံတစ်ခုသောအကြောင်းတစ်စုံတစ်ခုသော ပြဿနာသည်။ ဇာတေစ၊ ဖြစ်လတ်သော်ကား။ ပဏ္ဍိတံ၊ မဟော်,သေနက,ဝိဓုရ,သို့ စူးရှဉာဏ်ပိုင် ထိုးထွင်းနိုင်သောပညာရှိကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။
မဟာသာရဇာတကံဒုတိယံ။ ၉၂။
ဘောန္တော၊ အချင်းတို့။ အ-ဝိဿဋ္ဌေ၊ ရွံရှာခြင်းမကင်းသောသူ၌။ ဝါ၊ ရှေးကအကျွမ်းမဝင်ဖူးသောသူ၌။ နဝိဿသေ၊ အကျွမ်းမဝင်ရာ။ ဝိဿဋ္ဌေပိ၊ ရွံရှာခြင်းကင်းသောသူ၌လည်း။ ဝါ၊ ရှေးကအကျွမ်းဝင်ဖူးသောသူ၌သော်လည်း။ နဝိဿသေ၊ အကျွမ်းမဝင်ရာ။ မိဂ-မာတုယာ၊ ပြောင်မမှ။ ဘယံ၊ ဘေးသည်။ သီဟံ၊ ခြင်္သေ့ကို။ အနွေတိဣဝ၊ အစဉ်လိုက်သကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ ဝိဿာသာ၊ အကျွမ်းတဝင်ပြုခြင်းကြောင့်။ ဝါ၊ အကျွမ်းတဝင်ပြုအပ်သောသူမှ။ ဘယံ၊ ဘေးသည်။ အနွေတိ၊ အစဉ်လိုက်တတ်၏။ ။
ဝိသာသဘောဇနဇာတကံ တတိယံ။၉၃။
သောတတ္တောသုတတ္တော၊ နေပူ၌အလွန်အပူခံနိုင်သည်၎င်း။ သောဘိနောစေဝ၊ အလွန်အချမ်းခံနိုင်သည်၎င်း။ ဧကော၊ တစ်ယောက်ထီးတည်း။ ဘီသနကေ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သော။ ဝနေ၊ တောအုပ်၌။ နဂ္ဂေါ၊ ချမ်းသော်လည်းအဝတ်မဝတ်သည်၎င်း။ နစအဂ္ဂိမာသိနော၊ ချမ်းသော်လည်းမီးမလှုံသည်၎င်း။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဧသနာ-ပသုတော၊ မြတ်သောအကျင့်ကိုရှာခြင်း၌လုံ့လပြုသော။ မုနိ၊ မောနဟုဆိုအပ်သောပညာအကျိုးငှါကျင့်သောရဟန်းဟူ၍ လောကသည်ချီးမွမ်းအပ်သောရဟန်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
(ဤသို့လျှင်မမြတ်သောအကျင့်ဖြစ်လျက် မြတ်သောအကျင့်ဟုအမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အင်္ဂါလေးပါးနှင့်ပြည့်စုံသောကိုယ်ကို ပူပန်စေတတ်သောအကျင့်ကိုကျင့်၍ဘုရားလောင်းသည်သေခါနီးကာလ၌ထင်လာသောငရဲနိမိတ်ကိုမြင်၍ ဤကိုယ်ကိုပူပန်စေတတ်သောအကျင့်သည်ကားစင်စစ်လျှင်အကျိုးမရှိဟုသိ၍ထိုခဏ၌ပင်လျှင်ထိုမိစ္ဆာအယူကိုဖျက်၍သမ္မာအယူကိုယူ၍နတ်ပြည်၌ဖြစ်၏။ ။
လောမဟံသဇာတကံစတုတ္ထံ။၉၄။
ဘဒ္ဒေ၊ အသျှင်မသုဘဒ္ဒါဒေဝီ။ သင်္ခါရာ၊ ကံ,စိတ်,ဥတု,အာဟာရ,တည်းဟူသောအကြောင်းတရားတို့သည်အညီအညွတ်ပေါင်းစု၍ ပြုအပ်ကုန်သော၊သဝိညာဏက,အဝိညာဏက,ခန္ဓာ,အာယတန,စသောသင်္ခါရတရားကုန်အောင်စုံတို့သည်။ အနိစ္စာဝတ၊ မမြဲကုန်သည်တိသာတည်း။ ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တေသဗ္ဗေ၊ သဝိညာဏက,အဝိညာဏက,ခန္ဓာ,အာယတန,စသောထိုတရားကုန်အောင်စုံတို့သည်။ ဥပ္ပါဒ-ဝယ-ဓမ္မိနော၊ ဖြစ်ခြင်းသဘောပျက်ခြင်းသဘောရှိကုန်သည်ချည်းတည်း။ တသ္မာ၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသဘောပျက်ခြင်းသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အနိစ္စာတိ၊ မမြဲကုန်သည်ချည်းတည်းဟု။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ယသ္မာစ၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ အနိစ္စာ၊ မြဲသောသင်္ခါရတရားကြိုးကြားမရှိကုန်။ တသ္မာ၊ ထိုသို့မြဲသောသင်္ခါရတရားကြိုးကြားမရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ အကြောင်းညီကဖြစ်ကုန်ကြ၍သာလျှင်။ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ဥပါဒ်နောက်ဌီသို့ ရောက်၍ဖောက်ပြန်ကုန်လျက်ချုပ်ပျက်ကုန်သည်ချည်းတည်း။ တသ္မာ၊ ထိုသို့ချုပ်ပျက်ကုန်သည်ချည်းဖြစ်သောကြောင့်။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေသင်္ခါရာ၊ ဤသင်္ခါရတို့သည်။ အနိစ္စာ၊ အဏုမြူမျှနိစ္စမရှိ မမြဲကုန်သည်တိသာတည်း။ တေသံသင်္ခါရာနံ၊ ထိုသင်္ခါရတရားတို့၏။ ဝူပသမော၊ ဝဋ်မြစ်မူလပြတ်ရာဖြစ်၍ စင်စစ် ချုပ်ငြိမ်းရာဖြစ်သောနိဗ္ဗာန်သည်သာလျှင်။ သုခေါ၊ ချမ်းသာစင်စစ်ဖြစ်ပေသည်တကား။
မဟာသုဒဿနဇာတကံ ပဉ္စမံ။၉၅။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အနဝသေသကံ၊ တဖန်မလောင်းမစွက်အပ်သည်ကိုပြု၍။ သမ-တိတ္တိကံ၊ အတွင်းအနားရေးနှင့် အမျှဆီပြည့်သော။ တေလ-ပတ္တံ၊ ဆီခွက်ကို။ ပုရိသော၊ သေဘေးမှကြောက်သောယောက်ျားသည်။ ပရိဟရေယျယထာ၊ ဆောင်သွားရာ၏သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ အ-ဂတ-ပုဗ္ဗံ၊ အစမထင်သံသရာ၌တခါတရံမရောက်ဖူးသော။ ဒိသံ၊ နိဗ္ဗာန်ဟူသောအောင်မြေအရပ်သို့။ ပတ္ထယာနော၊ ရောက်လိုမူးမူးတောင့်တသော။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော။ ယောဂါဝစရော၊ ယောဂါဝစရပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သ-စိတ္တံ၊ အာရုံတော်ရာပြေးသွား၍မြူးစားရိုင်းပြဆုံးမနိုင်ခက်သောမိမိစိတ်ကို။ အနုရက္ခေ အနုရက္ခေယျ၊ တမုဟုတ်မျှအပအာရုံ၌မကျက်စားစေဘဲအမြဲမပြတ်စောင့်ရှောက်ရာ၏။ ။
တေလပတ္တဇာတကံ ဆဋ္ဌံ။၉၆။
ဇီဝကဉ္စ၊ ငသက်ရှည်ကိုလည်း။ မတံ၊ သေသည်ကို။ ဓန-ပါလိဉ္စ၊ သူဋ္ဌေးမကိုလည်း။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ ဆင်းရဲသည်ကို။ ပန္ထကဉ္စ၊ ငလမ်းကိုလည်း။ ဝနေ၊ တော၌။ မူဠှံ၊ လမ်းမှားသည်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပါပကော၊ ငယုတ်မာသည်။ ပုနရာဂတော၊ အမည်၌လျစ်လျူဖြစ်၍ တဖန်ဆရာ့ထံသို့ပြန်လာ၏။
နာမသိဒ္ဓိဇာတကံသတ္တမံ။၉၇။
ဣမသ္မိံလောကေ၊ ဤလူ့ရွာ၌။ ပဏ္ဍိတောနာမ၊ အကြောင်းမဟုတ်သည်ဟုတ်သည်ကိုသိတတ်၍ ပညာရှိမည်သောသူသည်။ သာဓုခေါ၊ ကောင်းလှပေ၏။ အတိပဏ္ဍိတော၊ အမည်မျှဖြင့် အတိပဏ္ဍိတဟုဆိုအပ်သောယောက်ျားစဉ်းလဲသည်။ နတွေဝသာဓု၊ မကောင်းသည်သာတည်း။ အတိပဏ္ဍိတေန၊ အမည်မျှဖြင့် အတိပဏ္ဍိတဟုဆိုအပ်သော။ ပုတ္တေန၊ စဉ်းလဲသောသားကြောင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ မနံ၊ စဉ်းငယ်အားဖြင့်။ ဥပကူဠိတော၊ ကိုယ်တချမ်းမီးလောင်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ (မနံ,ကား ဤသတ္ထဝါစကနိပါတ်ပုဒ်တည်း)။ ။
ကူဋဝါဏိဇဇာတကံအဋ္ဌမံ။၉၈။
သမာဂတာနံ၊ စည်းဝေးကုန်သောသူတို့၏။ ပရော-သဟဿမ္ပိ၊ တစ်ထောင်ထက် အလွန်သည်လည်း။ စေသိယာ၊ အကယ်၍ဖြစ်ငြားအံ့။ အ-ပညာ၊ အသိပညာမရှိကုန်သော။ တေ၊ ထိုတစ်ထောင်မကသောသူတို့သည်။ ဝဿ-သတံ၊ အနှစ်တစ်ရာပတ်လုံး။ ကန္ဒေယျုံ၊ ငိုကုန်ငြားအံ့။ ရောဒမာနာပိ၊ ငိုကုန်သော်လည်း။ အတ္ထံဝါ၊ အနက်ကို၎င်း။ ကာရဏံဝါ၊ အကြောင်းကို၎င်း။ နေဝဇာနေယျုံ၊ မသိနိုင်ကုန်ရာ။ ယော၊ အကြင်သူသည်ကား။ ဘာသိတဿ၊ ဆိုအပ်သောစကား၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဝိဇာနာတိ၊ သိ၏။ သ-ပညော၊ ပညာရှိသော။ ဧကော၊ တစ်ယောက်သော။ သောပုရိသောဝ၊ ထိုယောက်ျားသည်သာလျှင်။ သေယျော၊ တစ်ထောင်မကထိုဗာလတို့ထက်မြတ်၏။
ပရောသဟဿဇာတကံနဝမံ။၉၉။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အ-သာတံ၊ မသာယာအပ်သောသဘောတရားသည်။ သာတ-ရူပေန၊ သာယာအပ်သောသဘော၏အတုအယောင်ဖြင့်။ ပမတ္တံ၊ မေ့လျော့သောသူကို။ အတိဝတ္တတိ၊ နှိပ်စက်လွှမ်းမိုး၏။ အပ္ပိယံ၊ မချစ်မမြတ်နိုးအပ်သောသဘောသည်။ ပိယရူပေန၊ ချစ်မြတ်နိုးအပ်သောသဘော၏အတုအယောင်ဖြင့်။ ပမတ္တံ၊ မေ့လျော့သောသူကို။ အတိဝတ္တတိ၊ နှိပ်စက်လွှမ်းမိုး၏။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။ သုခဿ၊ ချမ်းသာ၏။ ရူပေန၊ အတုအယောင်ဖြင့်။ ပမတ္တံ၊ မေ့လျော့သောသူကို။ အတိဝတ္တတိ၊ နှိပ်စက်လွှမ်းမိုး၏။ ။
အသာတရူပဇာတကံ ဒသမံ။၁၀၀။ လိတ္တဝဂ္ဂေါ ဒသမော။ တဿုဒါနံ။ ။
လိတ္တ-တေဇံ မဟာသာရံ၊ပိဿာသ-လောမဟံသနံ။
သုဒဿန-တေလပတ္တံ၊နာမသိဒ္ဓိ ကူဋဝါဏိဇံ။
ပရောသဟဿ-အသာတရူပံ။ ။