(၂၈) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊မနုညမေဝ ဘာသေယျ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤနန္ဒိဝိသာလဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်း၌နတော်မူစဉ်၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့၏ ဆဲရေးခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပရေန၊ တစ်ပါးသောသူနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဘာသမာနော၊ ဆိုသောသူသည်။ မနုည-မေဝ၊ နှစ်သက်ဖွယ်သောစကားကိုသာလျှင်။ ဘာသေယျ၊ ဆိုရာ၏။ အ-မနုညံ၊ မနှစ်သက်ဖွယ်သော စကားကို။ ကုဒါစနံ၊ တရံတဆစ်မျှ။ နဘာသေယျ၊ မဆိုရာ။ မနုညံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်သောစကားကို။ ဘာသမာနဿ၊ ဆိုသောပုဏ္ဏား၏။ ဂရုံ၊ လေးသော။ ဘာရံ၊ လှည်းတစ်ရာကို။ ဥဒဒ္ဓရိ၊ ငင်၍လည်စေပြီ။ နံ၊ ထိုပုဏ္ဏားကို။ ဓနဉ္စ၊ ဥစ္စာကိုလည်း။ အလဗ္ဘေသိ၊ ရစေပြီ။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ အတ္တ-မနော၊ နှစ်သက်သည်။ အဟု၊ ဖြစ်ပြီ။
နန္ဒိဝိသာလဇာတကံအဋ္ဌမံ။၂၈။