Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

151. Rājovādajātakaṃ (2-1-1)

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဒဠှံဒဠှဿ,အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤရာဇောဝါဒဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ကောသလမင်းကြီးအား ဆုံးမတော်မူခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ဗာရာဏသီမင်း၏ရထားထိန်းသည် သီလရှိသောသူအားအခွင့်ကိုပေးအံ့ဟုကြံ၍၊ အိုရထားထိန်း၊ သင်တို့မင်း၏ သီလအကျင့်သည် အဘယ်သို့သဘောရှိသနည်းဟု မေးသည်ရှိသော်၊ ထိုအခါဗလ္လိကမင်း၏ ရထားထိန်းသည် ဤသည်ကား ငါတို့မင်း၏၊အကျင့်တည်းဟု မိမိမင်း၏ကျေးဇူးမဲ့ကိုပင်လျှင်ကျေးဇူးဟူ၍ပြလိုရကား။

ဒဠှံ ဒဠှဿ ခိပတိ၊ဗလ္လိကောမုဒုနာ မုဒုံ။

သာဓုမ္ပိသာဓုနာဇေတိ၊အ-သာဓုမ္ပိ အ-သာဓုနာ။

ဧတာဒိသောအယံ ရာဇာ၊မဂ္ဂါ ဥယျာဟိ သာရထိ။

ဟူသောရှေးဦးစွာသောဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၁၅၁)အမ္ဘောသာရထိ၊ အိုရထားထိန်း။ နော၊ ငါတို့၏။ ဗလ္လိကော၊ ဗလ္လိကမင်းသည်။ ဒဠှဿ၊ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သောသူ၏။ ဥပရိ၊ အပေါ်၌။ ဒဠှံ၊ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သောမင်းဒဏ်ကို။ ခိပ္ပတိ၊ တင်၏။ မုဒုံ၊ နူးညံ့သောသူကို။ မုဒုနာ၊ နူးညံ့သောဥပါယ်ဖြင့်။ ဇေတိ၊ အောင်၏။ သာဓုမ္ပိ၊ သူတော်ကောင်းကိုလည်း။ သာဓုနာ၊ ကောင်းမြတ်သောဥပါယ်ဖြင့်။ ဇေတိ၊ အောင်၏။ သာရထိ၊ ရထားထိန်း။ အယံရာဇာ၊ ဤငါတို့သခင် အရှင်ဗလ္လိကမင်းသည်။ ဧတာဒိသော၊ ဤသို့သီလအာစာရနှင့်ပြည့်စုံသောသဘောရှိ၏။ တွံ၊ သင်သည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ရထံ၊ ရထားကို။ မဂ္ဂါ၊ ခရီးမမှ။ ဥက္ကမာပေတွာ၊ ဖဲစေ၍။ ဥယျာဟိဥပ္ပထေနယာဟိ၊ ခရီးမ မဟုတ်ခရီးငယ်ဖြင့်သွားလေလော့။ (ငါတို့ပြည့်ရှင်မင်းအားခရီးမကို ပေးလော့ဟူလိုသည်)။ ။

ဗာရာဏသီမင်း၏ရထားထိန်းသည် မိမိသခင်အရှင်မင်း၏ကျေးဇူးဂုဏ်ကိုပြလို၍။ ။

အ-က္ကောဓေန ဇိနေ ကောဓံ၊အသာဓုံ သာဓုနာ ဇိနေ။

ဇိနေ ကဒရိယံ ဒါနေန၊သစ္စေနာလိက-ဝါဒိနံ။

တာဒိသော အယံ ရာဇာ၊မဂ္ဂါ ဥယျာဟိ သာရထိ။

ဟူသောဒုတိယဂါထာကိုဆိုသတည်း။

(၁၅၂) အမ္ဘောသာရထိ၊ အိုရထားထိန်း။ နော၊ ငါတို့၏။ ရာဇာ၊ ဗာရာဏသီပြည်ကြီးသနင်း အသျှင်မင်းသည်။ ကောဓံ၊ ဟူးဟူးပြင်းထန် စောင်းမာန်အမျက်ထွက်တတ်သောသူကို။ အ-ကောဓေန၊ မျက်ပြေချမ်းအေး၊မေတ္တာဆေးဖြင့်။ ဇိနေ၊ အောင်တော်မူ၏။ အ-သာဓုံ၊ ယုတ်မာသောအမူမသူတော်ကို။ သာဓုနာ၊ တရားနှင့်လျော်သော သူတော်အကျင့်ဖြင့်။ ဇိနေ၊ အောင်တော်မူ၏။ ကဒရိယံထဒ္ဓမစ္ဆရိံ၊ ခက်ထန်ခိုင်မာသောမစ္ဆေရရှိ၍တစိမပေးလိုဝန်တိုစေးနဲခြင်း ကြီးသသူကို။ ဒါနေန၊ ပစ္စည်းဝန်ပုပ်၊မသိုမြှုပ်ဘဲ၊လက်ဆုတ်ဖြေဆန့်၊ပေးကမ်းဖြန့်သဖြင့်။ ဇိနေ၊ အောင်တော်မူ၏။ အလီကဝါဒိနံ၊ မသူတော်နှုတ်၊သစ္စာဖြုတ်၍၊မဟုတ်မမှန်၊ ဖောက်ပြန်ချွတ်ယွင်းဆိုလေ့ရှိသသူကို။ သစ္စေန၊ သတ်သည့်မြားသို့၊ဖြောင့်သားမယွက်၊တည့်တည့်ထွက်လျက်၊တစ်ချက်မယုတ်၊အဟုတ်အမှန်ဆိုသဖြင့်။ ဇိနေ၊ အောင်တော်မူ၏။ သာရထိ၊ ရထားထိန်း။ အယံရာဇာ၊ ဤငါတို့သခင်အရှင်မင်းမြတ်သည်။ ဧတာဒိသော၊ အကောဓေနဇိနေကောဓံ, စသည်ဖြင့်ဆိုအပ်သောဤသို့သောဂုဏ်နှင့်ပြည့်စုံသောသဘေသရှိ၏။ တွံ၊ သင်သည်။ မဂ္ဂါ၊ ခရီးမမှ။ ဥယျာဟိအပဂစ္ဆ၊ ရှောင်လွှဲလော့။ ။ (ဤဂါထာ၌၊ ကုစ္ဆိတောအရိယောကဒရိယော။ ကုစ္ဆိတော၊ စက်ဆုပ်အပ်သော။ အရိယော၊ သတ္တဝါတည်း။ ကဒရိယော၊ စက်ဆုပ်အပ်သောသတ္တဝါ။ ဤ၌အရိယ,သဒ္ဒါသည်သောတာပန်စသော အဋ္ဌပုဂ္ဂလကိုမဟော၊ သတ္တဝါသာမာန်ကိုဟောသည်။ အရကား၊ထဒ္ဓမစ္ဆရီကိုရသတည်း။ ထို့ကြောင့် ကဒရိယံထဒ္ဓမစ္ဆရိံ,ဟု ၊အဋ္ဌကထာဖွင့်သတည်း)။ ။

ရာဇောဝါဒဇာတကံပဌမံ။၁၅၁။