နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အလီနစိတ္တံ နိဿာယ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤအလီနစိတ္တဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊လုံ့လကိုလျှော့သောရဟန်း တစ်ပါးကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
(၁၆၁) အလီနစိတ္တံ နိဿာယ၊ပဟဋ္ဌာ မဟတီ စမူ။
ကောသလံ သေနာသန္တုဋ္ဌံ၊ဇီဝဂ္ဂါဟံ အဂါဟယိ။
(၁၆၂)ဧဝံ နိဿယ-သမ္ပန္နော၊ဘိက္ခု အာရဒ္ဓဝီရိယော။
ဘာဝယံ ကုသလံ ဓမ္မံ၊ယောဂ-က္ခေမဿ ပတ္တိယာ။
ပါပုဏေ အနုပုဗ္ဗေန၊သဗ္ဗ-သံယောဇန-က္ခယံ။
(၁၆၁-၁၆၂) ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ မဟတီ၊ များစွာသော။ စမူ၊ ဗာရာဏသီစစ်သည်အပေါင်းသည်။ အလီနစိတ္တံ၊ အလီနစိတ္တမင်းသားကို။ နိဿာယ၊ အမှီရ၍။ နော၊ ငါတို့၏။ ပဝေဏီရဇ္ဇံ၊ အနွယ်စဉ်ဆက်ဖြစ်သောတိုင်းပြည်ကို။ လဒ္ဓန္တိ၊ ရပေတော့မည်ဟု။ ပဟဋ္ဌာ၊ ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း ဝမ်းပန်းတသာဖြစ်လတ်၍။ သေန၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။ ရဇ္ဇေန၊ တိုင်းပြည်ဖြင့်။ အသန္တုဋ္ဌံ၊ မရောင့်ရဲမူ၍။ ပရရဇ္ဇလောဘေန၊ သူတစ်ပါးတိုင်းပြည်ကိုရမ္မက်ကပ်သဖြင့်။ အာဂတံ၊ ချီလာသော။ ကောသလံ၊ ကောသလမင်းကို။ ဇီဝဂ္ဂါဟံ၊ မသတ်မူ၍အရှင်ဖမ်းသည်ကို။ အဂါဟယိယထာ၊ ဆင်မင်းကိုဖမ်းစေ၏သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ ယောဂက္ခေမဿ၊ ယောဂလေးပါးဖြင့်ဘေးမရှိရာနိဗ္ဗာန်သို့။ ပတ္တိယာ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။ ကုသလံ၊ အပြစ်မရှိကောင်းကျိုးချမ်းသာကိုပေးခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ ဓမ္မံ၊ သုံးဆယ့်ခုနှစ်ပါးသောဗောဓိပက္ခိယတရားကို။ ဘာဝယံဘာဝယန္တော၊ ပွါးစေသော။ နိဿယ-သမ္ပန္နော၊ ကလျာဏမိတ္တတည်းဟူသောအမှီကောင်းနှင့်ပြည့်စုံသော။ အာရဒ္ဓ-ဝီရိယော၊ မနစ်မဆုတ်အားထုတ်အပ်သော သမ္မပ္ပဓာန လုံ့လလေးအင်ပြည့်စုံလင်သော။ ဘိက္ခု၊ ဖြူစင်သောသီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အနုပုဗ္ဗေန၊ ဝိပဿနာဉာဏ်မှစ၍အောက်မဂ်အောက်ဖိုလ် ဉာဏ်အစဉ်အားဖြင့်။ သဗ္ဗ-သံယောဇန-က္ခယံ၊ အလုံးစုံသောသံယောဇဉ်တို့၏ ကုန်ရာကုန်ကြောင်း အရဟတ္တမဂ်၏အဆုံး၌ဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပါပုဏေ၊ ရောက်ရာ၏။ (စမုအဒနေ၊ စားခြင်းဝါးခြင်း။ စမတိ။စမူ။ စမူတိသေနာ။ ဘိက္ခူတိပရိသုဒ္ဓါဒိဝစနမေတံ။ အဋ္ဌကထာ။ အနုပ္ပန္နာနံ အကုသလာနံဓမ္မာနံအနုပ္ပါဒါယဝါယာမော,စသည်ကို သမ္မပ္ပဓာန်အင်္ဂါလေးပါးယူ)။
အလီနစိတ္တဇာတကံ ဆဋ္ဌံ။ ။