Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

8. Gāmaṇijātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၈)နတ်နှင့်တကွသောလူကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်။ အပိအတရမာနါနံ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဂါမဏိဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌နေတော်မူစဉ်၊လျော့သောဝီရိယရှိသောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

အတရမာနာနံ၊ ပညာရှိတို့၏အဆုံးအမ၌တည်လျက်အဆောတလျင်မပြုမူ၍မြော်ရှုထောက်လှမ်းဉာဏ်စွမ်းကူပင့်အသင့်အားဖြင့်အမှုကိုပြုကုန်သောသူတို့အား။ (အဝိကါးနိပါတ်မျှသာ)။ ဖလာ-သာ၊ တောင့်တသောအာသာ၏အကျိုးသည်။ သမိဇ္ဈတိဝ၊ ပြည့်စုံသည်သာလျှင်တည်း။ ဂါမဏိ၊ ပြည်သူ့အဓိပတိဂါမဏိ။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝိပက္က-ဗြဟ္မ-စရိယော၊ အကျိုးဖြစ်ပြီး၍မှည့်ပြီးကျက်ပြီးသောလေးပါးသောသင်္ဂဟဝတ္ထုဟုဆိုအပ်သောမြတ်သောအကျင့်ရှိသည်။ အသ္မိံ၊ ဖြစ်လတ်ပြီ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တွံ၊ သင်သည်။ ဇာနာဟိ၊ သိလော့။ ။

(အိုဂါမဏိ၊ သင်သည်ထိုအကြောင်းကိုဤသို့သိလော့။ ဆရာကိုမှီ၍အစ်ကိုတစ်ရာကိုလွန်၍ဤကြီးစွာသောမင်းအဖြစ်သို့သင်သည်ရောက်၏ဟုဝမ်းမြောက်သောစကားကိုကျူးရင့်၏)။ ။

ဂါမဏိဇာတကံအဋ္ဌမံ။ ။