နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဝါတိဂန္ဓောတိမိရာနံ, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသုယောနန္ဒီဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့သော ရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။
သဂ္ဂမည်သောစောင်းသမားသည် ကုန်သည်တို့နှင့် တကွလှေစီး၍ဗာရာဏသီသို့သွား၍မင်းကိုဖူးမြင်၍ကြွေအန်ကစားသောကာလ၌စောင်းကိုယူ၍ မင်း၏အထံ၌စောင်းတီးလျက်။ ။
(၇၆၁)ဝါတိ ဂန္ဓောတိမိရာနံ၊ကု-သမုဒ္ဒေါ စ ဃောသဝါ။
ဒူရေ ဣတော သုယောနန္ဒီ၊တမ္ဗကာမာ တုဒန္တိ မံ။ ။
ဟူသောဤပဌမဂါထာကိုဆို၏။ ။
ထိုစကားကိုကြား၍ဂဠုန်မင်းသည်။ ။
(၇၆၂)ကထံ သမုဒ္ဒမတရိ၊ကထံ အဒ္ဒက္ခိ သေဒုမံ။
ကထံ တဿာ စ တုယှဉ္စ၊အဟု သဂ္ဂ သမာဂမော။ ။
ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
ထိုနောင်မှသဂ္ဂမည်သောစောင်းသမားသည်။ ။
(၇၆၃)ကုရုကစ္ဆာ ပယာတာနံ၊ဝါဏိဇာနံ ဓနေသိနံ။
မကရေဟိ အဘိဒါ နာဝါ၊ဖလကေနာဟမပ္လဝိံ။ ။
(၇၆၄)သာ မံ သဏှေန မုဒုနာ၊နိစ္စံ စန္ဒန-ဂန္ဓိနီ။
အင်္ဂေန ဥဒ္ဓရီ ဘဒ္ဒါ၊မာတာ ပုတ္တံဝ ဩရသံ။ ။
(၇၆၅)သာ မံ အန္နေန ပါနေန၊ဝတ္ထေန သယနေန စ။
အတ္တနာပိ စ မန္ဒက္ခီ၊ဧဝံ တမ္ဗ ဝိဇာနာဟိ။ ။
ဟူသောဤသုံးဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။
(၇၆၃-၇၆၅)တမ္ဗ၊ တမ္ဗမင်းကြီး။ ကုရုကစ္ဆာ၊ ကုရုကစ္ဆသင်္ဘောဆိပ်မှ။ ပယာတာနံ၊ လွှင့်သွားကုန်သော။ ဓနေသီနံ၊ ဥစ္စာကိုရှာကုန်သော။ ဝါဏိဇာနံ၊ ကုန်သည်တို့၏။ နာဝါ၊ သင်္ဘောသည်။ မကရေဟိ၊ မကန်းတို့ကြောင့်။ အဘိဒါ၊ ကွဲ၏။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဖလကေန၊ ပျဉ်ချပ်ဖြင့်။ အပ္လဝိံ၊ ကူး၏။ ။
တမ္ဗ၊ တမ္ဗမင်းကြီး။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ စန္ဒနဂန္ဓိနီ၊ စန္ဒကူးနံ့သာလိမ်းသော။ ဘဒ္ဒါ၊ ရှုဖွယ်ကြည်ညိုဖွယ်ရှိသော။ သာသုယောနန္ဒီ၊ ထိုသုယောနန္ဒီမိဘုရားသည်။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ သဏှေန၊ သိမ်မွေ့သော။ မုဒုနာ၊ နူးညံ့သောစကားဖြင့်။ သမဿာသေတွာ၊ နှစ်သိမ့်စေ၍။ (ထည့်)။ မာတာ၊ အမိသည်။ ဩရသံ၊ ရင်၌ဖြစ်သော။ ပုတ္တံ၊ သားကို။ ဥဒ္ဓရိဣဝ၊ ချီသကဲ့သို့။ အင်္ကေန၊ လက်မောင်းနှစ်ဘက်ဖြင့်။ ဥဒ္ဓရိ၊ ချီ၏။ တမ္ဗ၊ တမ္ဗမင်းကြီး။ မန္ဒ-က္ခီ၊ နူးညံ့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်ကြည့်လေ့ရှိသော။ သာ၊ ထိုသုယောနန္ဒီမိဘုရားသည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ အန္နေနစ၊ နတ်ထမင်းဖြင့်၎င်း။ ပါနေနစ၊ နတ်အဖျော်ဖြင့်၎င်း။ ဝတ္ထေနစ၊ နတ်အဝတ်ဖြင့်၎င်း။ သယနေနစ၊ နတ်အိပ်ရာဖြင့်၎င်း။ အတ္တနာပိစ၊ ကိုယ်ဖြင့်၎င်း။ သန္တပ္ပေသိ၊ မပျော်ပျော်အောင်မွေ့လျော်ရောင့်ရဲစေ၏။ တွံ၊ သင်မင်းကြီးသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိဇာနာဟိ၊ သိတော်မူလော့။ ။
(ခုဒ္ဒကေါသမုဒ္ဒေါ ကုသမုဒ္ဒေါ,ပြု၍။ ကု,သဒ္ဒါသည်ခုဒ္ဒက,အပ္ပကအနက်ကို ဟောရကား။ ပညောင်ပင်ကြီး၏အနီး၌ သမုဒ္ဒရာငယ်ကိုရည်၍ဆိုသည်။ ။ တမ္ဗာတိရာဇာနံအာလပတိ၊ အထဝါတမ္ဗကာမာတိတမ္ဗေနကာမိတာကာမာတမ္ဗကာမာနာမတေမံဟဒယေဝိဇ္ဈန္တီတိဒီပေတိ။ အဋ္ဌကထာဖွင့်ရကားနှစ်နည်းယောဇနာသည်။ အင်္ကေနာတိဗာဟု ယုဂဠံဣဓ အင်္ကေနာတိဝုတ္တံ။ အဋ္ဌကထာ။ ။ အတ္တနာပိစ,ဟူသောပါဌ်ဖြင့်သက်သက်ထမင်းအဖျော်တို့ဖြင့်သာရောင့်ရဲစေသည်မဟုတ်။ ကိုယ်ဖြင့်လည်း မမွေ့လျော်သည်ကို မွေ့လျော်အောင်ရောင့်ရဲစေသည်၏အဖြစ်ကိုပြသည်)။ ။
သုယောနန္ဒီဇာတကံ ဒသမံ။၃၆၀။