Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

360. Suyonandījātakaṃ (5-1-10)

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဝါတိဂန္ဓောတိမိရာနံ, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသုယောနန္ဒီဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့သော ရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

သဂ္ဂမည်သောစောင်းသမားသည် ကုန်သည်တို့နှင့် တကွလှေစီး၍ဗာရာဏသီသို့သွား၍မင်းကိုဖူးမြင်၍ကြွေအန်ကစားသောကာလ၌စောင်းကိုယူ၍ မင်း၏အထံ၌စောင်းတီးလျက်။ ။

(၇၆၁)ဝါတိ ဂန္ဓောတိမိရာနံ၊ကု-သမုဒ္ဒေါ စ ဃောသဝါ။

ဒူရေ ဣတော သုယောနန္ဒီ၊တမ္ဗကာမာ တုဒန္တိ မံ။ ။

ဟူသောဤပဌမဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၇၆၁)တမ္ဗ၊ တမ္ဗမင်းကြီး။ ဣတော၊ ဤဗာရာဏသီပြည်မှ။ ဒူရေ၊ ဝေးသောဂဠုန်ပြည်၌။ သုယောနန္ဒီ၊ သုယောနန္ဒီမည်သော မိဘုရားသည်။ ဝသတိ၊ နေ၏။ တတ္ထ၊ ထိုသုယောနန္ဒီမိဘုရားနေရာအရပ်၌။ တိမိရာနံ၊ ပညောင်ပင်ကိုခြံရံ၍ ပေါက်ကုန်သော ကျည်းပန်းတို့၏။ ဂန္ဓော၊ အနံ့သည်။ ဝါတိ၊ လှိုင်၏။ ကုသမုဒ္ဒေါစ၊ သမုဒ္ဒရာငယ်သည်လည်း။ ဃောသဝါ၊ သည်းစွာမြည်၏။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ ကာမာ၊ ကာမတို့သည်။ တုဒန္တိ၊ ထိုးကျင့်ကုန်၏။ တနည်း။ တမ္ဗကာမာ၊ တမ္ဗမင်းသည် အလိုရှိအပ်တောင့်တမြတ်နိုးအပ်သောဝတ္ထုကာမတို့သည်။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ ဟဒယေ၊ နှလုံး၌။ တုဒန္တိ၊ ထိုးကျင့်ကုန်၏။

ထိုစကားကိုကြား၍ဂဠုန်မင်းသည်။ ။

(၇၆၂)ကထံ သမုဒ္ဒမတရိ၊ကထံ အဒ္ဒက္ခိ သေဒုမံ။

ကထံ တဿာ စ တုယှဉ္စ၊အဟု သဂ္ဂ သမာဂမော။ ။

ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၇၆၂)သဂ္ဂ၊ သဂ္ဂ။ တွံ၊ သင်သည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့သောအကြောင်းဖြင့်။ သမုဒ္ဒံ၊ သမုဒ္ဒရာကို။ အတရိ၊ ကူးသနည်း။ ကထံ၊ အဘယ်သို့သောအကြောင်းဖြင့်။ သေဒုမံ၊ သေဒုမကျွန်းကို။ အဒ္ဒက္ခိ၊ မြင်သနည်း။ ကထံ၊ အဘယ်သို့သောအကြောင်းဖြင့်။ တဿာစ၊ ထိုသုယောနန္ဒီ၏၎င်း။ တုယှဉ္စ၊ သင်၏၎င်း။ သမာဂမော၊ ပေါင်းမိခြင်းသည်။ အဟု၊ ဖြစ်သနည်း။ ။

ထိုနောင်မှသဂ္ဂမည်သောစောင်းသမားသည်။ ။

(၇၆၃)ကုရုကစ္ဆာ ပယာတာနံ၊ဝါဏိဇာနံ ဓနေသိနံ။

မကရေဟိ အဘိဒါ နာဝါ၊ဖလကေနာဟမပ္လဝိံ။ ။

(၇၆၄)သာ မံ သဏှေန မုဒုနာ၊နိစ္စံ စန္ဒန-ဂန္ဓိနီ။

အင်္ဂေန ဥဒ္ဓရီ ဘဒ္ဒါ၊မာတာ ပုတ္တံဝ ဩရသံ။ ။

(၇၆၅)သာ မံ အန္နေန ပါနေန၊ဝတ္ထေန သယနေန စ။

အတ္တနာပိ စ မန္ဒက္ခီ၊ဧဝံ တမ္ဗ ဝိဇာနာဟိ။ ။

ဟူသောဤသုံးဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။

(၇၆၃-၇၆၅)တမ္ဗ၊ တမ္ဗမင်းကြီး။ ကုရုကစ္ဆာ၊ ကုရုကစ္ဆသင်္ဘောဆိပ်မှ။ ပယာတာနံ၊ လွှင့်သွားကုန်သော။ ဓနေသီနံ၊ ဥစ္စာကိုရှာကုန်သော။ ဝါဏိဇာနံ၊ ကုန်သည်တို့၏။ နာဝါ၊ သင်္ဘောသည်။ မကရေဟိ၊ မကန်းတို့ကြောင့်။ အဘိဒါ၊ ကွဲ၏။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဖလကေန၊ ပျဉ်ချပ်ဖြင့်။ အပ္လဝိံ၊ ကူး၏။ ။

တမ္ဗ၊ တမ္ဗမင်းကြီး။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ စန္ဒနဂန္ဓိနီ၊ စန္ဒကူးနံ့သာလိမ်းသော။ ဘဒ္ဒါ၊ ရှုဖွယ်ကြည်ညိုဖွယ်ရှိသော။ သာသုယောနန္ဒီ၊ ထိုသုယောနန္ဒီမိဘုရားသည်။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ သဏှေန၊ သိမ်မွေ့သော။ မုဒုနာ၊ နူးညံ့သောစကားဖြင့်။ သမဿာသေတွာ၊ နှစ်သိမ့်စေ၍။ (ထည့်)။ မာတာ၊ အမိသည်။ ဩရသံ၊ ရင်၌ဖြစ်သော။ ပုတ္တံ၊ သားကို။ ဥဒ္ဓရိဣဝ၊ ချီသကဲ့သို့။ အင်္ကေန၊ လက်မောင်းနှစ်ဘက်ဖြင့်။ ဥဒ္ဓရိ၊ ချီ၏။ တမ္ဗ၊ တမ္ဗမင်းကြီး။ မန္ဒ-က္ခီ၊ နူးညံ့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်ကြည့်လေ့ရှိသော။ သာ၊ ထိုသုယောနန္ဒီမိဘုရားသည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ အန္နေနစ၊ နတ်ထမင်းဖြင့်၎င်း။ ပါနေနစ၊ နတ်အဖျော်ဖြင့်၎င်း။ ဝတ္ထေနစ၊ နတ်အဝတ်ဖြင့်၎င်း။ သယနေနစ၊ နတ်အိပ်ရာဖြင့်၎င်း။ အတ္တနာပိစ၊ ကိုယ်ဖြင့်၎င်း။ သန္တပ္ပေသိ၊ မပျော်ပျော်အောင်မွေ့လျော်ရောင့်ရဲစေ၏။ တွံ၊ သင်မင်းကြီးသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိဇာနာဟိ၊ သိတော်မူလော့။ ။

(ခုဒ္ဒကေါသမုဒ္ဒေါ ကုသမုဒ္ဒေါ,ပြု၍။ ကု,သဒ္ဒါသည်ခုဒ္ဒက,အပ္ပကအနက်ကို ဟောရကား။ ပညောင်ပင်ကြီး၏အနီး၌ သမုဒ္ဒရာငယ်ကိုရည်၍ဆိုသည်။ ။ တမ္ဗာတိရာဇာနံအာလပတိ၊ အထဝါတမ္ဗကာမာတိတမ္ဗေနကာမိတာကာမာတမ္ဗကာမာနာမတေမံဟဒယေဝိဇ္ဈန္တီတိဒီပေတိ။ အဋ္ဌကထာဖွင့်ရကားနှစ်နည်းယောဇနာသည်။ အင်္ကေနာတိဗာဟု ယုဂဠံဣဓ အင်္ကေနာတိဝုတ္တံ။ အဋ္ဌကထာ။ ။ အတ္တနာပိစ,ဟူသောပါဌ်ဖြင့်သက်သက်ထမင်းအဖျော်တို့ဖြင့်သာရောင့်ရဲစေသည်မဟုတ်။ ကိုယ်ဖြင့်လည်း မမွေ့လျော်သည်ကို မွေ့လျော်အောင်ရောင့်ရဲစေသည်၏အဖြစ်ကိုပြသည်)။ ။

သုယောနန္ဒီဇာတကံ ဒသမံ။၃၆၀။