(၁၄၃) နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ လသိစတေနိပ္ဖဠိတာ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဝိရောစနဇာတ်ကို၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဒေဝဒတ်သည်ဂယာသီသ၌ မြတ်စွာဘုရားကိစ္စကိုပြသည်၏အဖြစ်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။
ဇမ္ဗုက၊ မြေခွေး။ တေ၊ သင်၏။ လသိစ၊ ဦးနှောက်သည်လည်း။ နိပ္ဖဠိတာ၊ ထွက်၏။ မတ္ထကောစ၊ ဦးခေါင်းသည်လည်း။ ပဒါလိတော၊ ကွဲ၏။ တေ၊ သင်၏။ သဗ္ဗာ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ဖာသုကာ၊ နံရိုးတို့သည်။ ဘဂ္ဂါ၊ ကျိုးကုန်ပြီ။ အဇ္ဇခေါ၊ ယခုလျှင်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဝိရောစသိ၊ စမ္ပါယ်မြူးခုန်လော့။
ဝိရောစနဇာတကံတတိယံ။၁၄၃။