နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အမ္ဘောကော နာမယံ ရုက္ခော, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤကလန္ဒကဇာတ်ကို၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဘုရားအတုပြုခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
ထိုခဏလျှင် ထိုကလန္ဒက၏နှုတ်သီးသည်ပြတ်၏။ မျက်လုံးတို့သည် ထွက်သောအခြင်းအရာသို့ရောက်ကုန်၏။ ဦးခေါင်းသည်ကွဲ၏။ ထိုကလန္ဒကသည်,ပင်စည်၌တည်အံ့သောငှါ မစွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်၍မြေသို့ကျ၍။
(၂၇၅)အမ္ဘော ကော နာမ-ယံ ရုက္ခော၊သိန္န-ပတ္တော သ-ကဏ္ဍကော။
ယတ္ထ ဧကပ္ပဟာရေန၊ဥတ္တမင်္ဂံ ဝိဘိဇ္ဇိတံ။ ။
ဟူသောဤပဌမဂါထာကိုဆို၏။ ။
ထိုကလန္ဒက၏စကားကိုကြား၍ခဒိရဝနိယသည်။ ။
(၂၇၆)အစာရိ ဝတာ-ယံ ဝိတုဒံ ဝနာနိ၊ကဋ္ဌင်္ဂရုက္ခေသု အသာရကေသု။
အထာ-သဒါ ခဒိရံ ဇာတိ-သာရံ၊ယတ္ထ-ဗ္ဘိဒါ ဂရုဠော ဥတ္တမင်္ဂ။ ။
ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
(၂၇၆)ဘောကလန္ဒက၊ အိုကလန္ဒက။ ဂရုဠော၊ ငှက်မြတ်ဖြစ်သော။ အယံဤဒိသော၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ တွံ၊ သင်သည်။ ဝနာနိ၊ အနှစ်မရှိကုန်သော လက်ပံတော,ကသစ်တောတို့ကို။ ဝိသုဒံဝိတုဒန္တော၊ ထွင်းဖောက်လျက်။ အ-သာရကေသု၊ အနှစ်မဲ့ကုန်သော လက်ပံ,ကသစ်,အစရှိကုန်သော။ ကဋ္ဌဂ္ဂရုတွေသုဝနကဋ္ဌရုက္ခကောသေသု၊ တောလင်း အစုသာဖြစ်ကုန်သောသစ်ပင်တို့၌။ ဝတ၊ စင်စစ်။ အစာရိ၊ ကျက်စားလှလေပြီ။ အထ၊ ထိုနောင်မှ။ ဇာတိ-သာရံ၊ ငယ်သောအခါမှစ၍ဇာတ်အားဖြင့်အနှစ်ရှိသော။ ခဒိရံ၊ ရှားတောသို့။ အာသဒါ၊ ရောက်လာပြီ။ ပါပုဏိတွာ၊ ရောက်လာပြီး၍။ ယတ္ထ၊ အကြင်သစ်ပင်၌။ တွံ၊ သင်သည်။ ဥတ္တမင်္ဂံ၊ ဦးခေါင်းကို။ အဗ္ဘိဒါအဘိန္ဒယိ၊ ခွဲပြီ။ ဧသောသာရရုက္ခော၊ ဤအနှစ်ပြည့်စွာ တင်တင်မာသောသစ်ပင်သည်။ ခဒိရောနာမ၊ ရှားပင်မည်၏။ ။
(သိန္နပတ္တောတိ သုခုမပတ္တော။ ။ သိန္န, သဒ္ဒါ သေးသိမ်သောအ္နံကို ဟောသည်။ ။ ဂရုဠောတိသကူဏော၊ သဗ္ဗသကုဏာနံ ဟေတံ သဂါရဝ သပ္ပဋိဿဝစနံ။ ။ အဋ္ဌကထာဟူရကား၊ ဂရုဠော၊ ငှက်မြတ်သည်၊ ဟု-သာမန်ပေးသည်။ ဂဠုန်ကိုဤအရာ၌မသို)။ ။
ကလန္ဒကဇာတကံ ဒသမံ။၂၁၀။ ဒဠှဝဂ္ဂေါဆဋ္ဌော။ ။ တဿုဒ္ဒါနံ။ ။
ဗန္ဓနာဂါရံ,ကေလိသီလံ,၊ခန္ဓ,ဝီရက,ဂင်္ဂေယျံ။
ကုရုင်္ဂ,မဿကဉ္စေဝ,၊သုသုမာရဉ္စ,ကုက္ကုဋံ။
ကလန္ဒက,န္တိထေဒသ။ ။