(၁၄၄) နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ဗဟုမ္ပေတံအသဗ္ဘိဇာတဝေဒ,အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤနင်္ဂုဋ္ဌဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တက္ကထွန်းတို့၏ မိစ္ဆာအကျင့်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
အ-သဗ္ဘိ၊ သူတော်မဟုတ်ယုတ်မာစွာသော။ ဇာတဝေဒ၊ မီး။ ယံယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ တံ၊ သင့်ကို။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဝါလဓိနာ၊ နွားမြီးဖြင့်။ အဘိပူဇယာမ၊ ပူဇော်ကုန်၏။ ဧတံပိ၊ ဤနွားမြီးသည်လည်း။ ဗဟုံ၊ များသေး၏။ မံသာ-ရဟဿ၊ အသားဖြင့်ပူဇော်ထိုက်သောသူအား။ အဇ္ဇ၊ ယခု။ မံသံ၊ ပူဇော်ဖွယ်အသားသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။ ဘဝံ၊ အသျှင်မီးသည်။ နင်္ဂုဋ္ဌံပိ၊ နွားမြီးကိုလည်း။ ပဋိဂ္ဂဟာတု၊ ခံလော့။ (ဩပစ္ဆန္ဒသကဂါထာ)။ ။
နင်္ဂုဋ္ဌဇာတကံစတုတ္ထံ။၁၄၄။