နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အသမေက္ခိတကမ္မန္တံ, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသိင်္ဂါလဇာတ်ကို၊ ကူဋာဂါရကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ဝေသာလီပြည်၌နေသောတစ်ယောက်သောဆေတ္တာသည့်သားကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
အ-သမေက္ခိတ-ကမ္မန္တံ၊တုရိတာ-ဘိနိပါတိနံ။
သာနိ ကမ္မာနိ တပ္ပေန္တိ၊ဥဏှံဝဇ္ဈောဟဋံ မုခေ။
နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အသမေက္ခိတကမ္မန္တံ, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသိင်္ဂါလဇာတ်ကို၊ ကူဋာဂါရကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ဝေသာလီပြည်၌နေသောတစ်ယောက်သောဆေတ္တာသည့်သားကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
အ-သမေက္ခိတ-ကမ္မန္တံ၊တုရိတာ-ဘိနိပါတိနံ။
သာနိ ကမ္မာနိ တပ္ပေန္တိ၊ဥဏှံဝဇ္ဈောဟဋံ မုခေ။
(၁၅၃) ဤဇာတ်၌၊မဆင်ခြင်ကုန်မူ၍အလွန်လျင်မြန်စွာပြုကုန်သောသူတို့၏အမှုမည်သည်ကား ဤသို့သဘောရှိသည်ဖြစ်တတ်၏ဟု ကဲ့ရဲ့၍ရှေးဦးစွာသော ဤဂါထာကိုဘုရားလောင်းခြင်္သေ့မင်းဆို၏။ မုခေ၊ ခံတွင်း၌။ခံတွင်းသို့။ အဇ္ဈောဟဋံ အဇ္ဈောဟရဏီယံ၊ သွတ်သွင်းမျိုအပ်သော။ ဥဏှံ၊ ပူသောအာဟာရသည်။ မုခမ္ပိ၊ ခံတွင်းကို၎င်း။ ကဏ္ဍမ္ပိ၊ လည်ကို၎င်း။ ကုစ္ဆိမ္ပိ၊ ဝမ်းကို၎င်း။ ဍဟတိဣဝ၊ လောင်၏သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ တုရိတာဘိနိပါတိနံ၊ အဆောတလျင်ဖြစ်၍၊ထိုအမှုကို၊ပြုအံ့ရှေးရှေး၊ အပြေးအမြန်ကျင့်လေ့ရှိသော။ အ-သမေက္ခိတ-ကမ္မန္တံ၊ အပြစ်ကိုမရှုမစုံစမ်းမူ၍ပြုအပ်သောအမှုရှိသောသူကို။ (အန္တကားအနက်မရှိ)။ တနည်း။ အ-သမေက္ခိတ-ကမ္မံ၊ အပြစ်ကိုမရှုမစုံစမ်းမှု၍ပြုအပ်သောအမှုရှိသော။ တံပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သာနိကမ္မာနိ၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော အမှုတို့သည်။ တပ္ပေန္တိ၊ ပူပန်စေတတ်ကုန်၏။ ။ (သဿအတ္တနောဧတာနိသာနိ,ဟု၊ဣဒံတဒ္ဓိတ်ပြု။ တာနိရှိသည်ကားမလို)။ ။
သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ဤသို့ထိုမြေခွေးသည်ခြင်္သေ့သံကိုကြား၍အသက်ကုန်ခြင်းသို့ရောက်လေပြီဟုမိန့်တော်မူ၍ဘုရားဖြစ်လတ်ပြီး၍။ ။
(၁၅၄)သီဟော စ သီဟနာဒေန၊ဒဒ္ဒရံ အဘိနာဒယိ။
သုတွာ သီဟဿ နိဂ္ဃေါသံ၊သိင်္ဂါလောဒဒ္ဒရေ ဝသိံ။
ဘီတော သန္တာသမာပါဒိ၊ဟဒယဉ္စဿ အပ္ဖလိ။
ဟူသောဒုတိယဂါထာကိုဟောတော်မူသတည်း။
(၁၅၄) ဥပါသက၊ ဒါယကာ။ သီဟောစ၊ သားအမျိုးကို အစိုးရခြင်းခြင်္သေ့မင်းသည်ကား။ (စ,ကားဝိသေသတ္ထ)။ ။ သီဟ-နာဒေန၊ မိုးကြိုးသံနှင့်တူသောခြင်္သေ့သံဖြင့်။ ဒဒ္ဒရံ၊ ငွေတောင်ကို။ အဘိနာဒယိဧကနိန္နာဒံအကာသိ၊ တစ်ခဲနက်သောပဲ့တင်သံရှိသည်ကိုပြု၏။ ဒဒ္ဒရေ၊ ဖလ်နှင့်ရောသောငွေတောင်ထိပ်၌။ ဝသံဝသန္တော၊ နေသော။ သိင်္ဂါလော၊ မြေခွေးသည်။ သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့မင်း၏။ နိဂ္ဃေါသံ၊ ပြင်းထန်စွာသောအသံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ဘီတော၊ သေဘေးဖြင့် ကြောက်သည်ဖြစ်၍။ သန္တာသံ၊ နှလုံးတုန်နန့်ထိတ်လန့်ခြင်းသို့။ အာပါဒိ၊ ရောက်၏။ တေနဘယေန၊ ထိုသို့ကြီးစွာ ကြောက်ခြင်းကြောင့်။ အဿ၊ ထိုမြေခွေး၏။ ဟဒယဉ္စ၊ နှလုံးသည်လည်း။ အဖလိ၊ ကွဲလေ၏။
သိင်္ဂါလဇာတကံဒုတိယံ။၁၅၂။
၁၅၃-သူကရဇာတ်။