(၆၄)နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ မာသုနန္ဒိဣစ္ဆတိမံ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဒုရာဇာနဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်။
တစ်ယောက်သောသီတင်းသည်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
မာဏဝ၊ လုလင်။ အယံ၊ ဤမိန်းမသည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏ဟူ၍။ မာသုနန္ဒိ၊ မနှစ်သက်လင့်။ (သုကားနိပါတ်မျှသာ)။ အယံ၊ ဤမိန်းမသည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ နဣစ္ဆတိ၊ အလိုမရှိဟူ၍။ မာသုသောစိ၊ မစိုးရိမ်လင့်။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ မစ္ဆဿ၊ ငါး၏။ ဂတံ၊ သွားရာလမ်းခရီးကို။ ဒုရာဇာနံဣဝ၊ သိနိုင်ခဲ၏သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ ထီနံ၊ မိန်းမတို့၏။ ဘာဝေါအဇ္ဈာသယော၊ အလိုကို။ ဒုရာ-ဇာနော၊ ဣတ္ထိမာယာဖုံးလွှမ်းအပ်သည်ဖြစ်၍သိနိုင်ခဲ၏။ ။
ဒုရာဇာနဇာတကံစတုတ္ထံ။၆၄။