ဒေဝ၊ မင်းကြီး။ ဥစ္ဆင်္ဂေ၊ ခါးပိုက်၌။ ဍာကသဒိသော-ဝ၊ ဟင်းရွက်နှင့်အတူသာလျှင်။ မေ၊ ကျွန်တော်မသည်။ ပုတ္တော၊ သားကို။ သု-လဘော၊ ရလွယ်၏။ ပထေ၊ ခရီး၌။ ဓာဝန္တိယာ၊ သွားစဉ်ပင်လျှင်။ ပတိ၊ လင်ကို။ သု-လဘော၊ ရလွယ်ပါ၏။ ယတော၊ အကြင်အရပ်မှ။ အဟံ၊ ကျွန်တော်မသည်။ သော-ဒရိယံ၊ တစ်မိဝမ်းခေါင်းအောင်းဘက်ဖြစ်သောမောင်ကို။ အာနယေ၊အာနေယျံ၊ ဆောင်ယူရာ၏။ တဉ္စဒေသံ၊ ထိုအမိဝမ်းခေါင်းဟုဆိုအပ်သောအရပ်တစ်ပါးကို။ နပဿာမိ၊ မိခင်ဘခင်လွန်ပြီဖြစ်၍မမြင်ရပါ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မေ၊ ကျွန်တော်မအား။ ဘာတရံဧဝ၊ မောင်ကိုသာလျှင်။ ဒေထ၊ ပေးတော်မူပါကုန်။ (မင်းကြီးသည်ဤမိန်းမကားမှန်သောစကားကိုသာဆို၏ဟု နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သုံးယောက် ကုန်သောသူတို့ကို နှောင်အိမ်မှဆောင်၍ပေး၏။ ဥစ္ဆင်္ဂေ,လိုသည်။ ဥစ္စင်္ဂေ,မလို။ ဥရှေးသဇဓာတ်။ သင်္ဂေဖွင့်၊ ဏပစ္စည်း၊သကိုဆ၊ဇကိုဂ၊ဆကိုအသဒိသဒွေဘော်၊နိဂ္ဂဟိတ်လာသည်။ ဥသဇ္ဇတိဧတ္ထပဋာဒိအလင်္ကာရဝတ္ထုတိဥစ္ဆင်္ဂေါ။ ဧတ္ထကာယပဒေသေ၊ ၌။ ပဋာဒိအလင်္ကာရဝတ္ထု၊ ပုဆိုးစသောတန်းဆာဝတ္ထုသည်။ ဥသဇ္ဇတိ၊ ငြိတတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဥစ္ဆဂေါ၊ မည်၏။ ငြိရာခါး။ ဥစ္ဆင်္ဂေတိကဋိယံ။ ဇာတ်ဋီကာ)။
ဥစ္ဆင်္ဂဇာတကံသတ္တမံ။၆၇။