ပုရိသော၊ လူမိန်းမမဟုတ်သောယောက်ျားကောင်းစင်စစ်ဖြစ်သောသူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောနည်းဥပါယ်ဖြင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝီရိယံ၊ လုံ့လကို။ အာရဘန္တော၊ အားထုတ်လတ်မူ။ ဣမမှာဒုက္ခာ၊ ဤဆင်းရဲမှ။ မုစ္စိဿာမိ၊ လွတ်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးမထွက်သံကြိမ်ခက်သို့ကျက်ကျက် ခေါက်ခေါက်လှံမစောင့်မူ၍။ ဝါယာမေထေဝ ဝါယာမံကရောတေဝ၊ နောက်သို့မဆုတ်၊ ကျက်ရဲစုတ်သို့ အားထုတ်လုံ့လပြုသင့်လှသည်သာတည်း။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသည်။ ယုတ္တပတ္တဌာနေ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သောအရာ၌။ ဝီရိယံ၊ လုံ့လကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလတ်သော်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဣမဿဝီရိယဿ၊ ဤလုံ့လ၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ နလဘိဿာမိ၊ မရရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နနိဗ္ဗိန္ဒေယျ၊ မငြီးငွေ့မဆန့်ကျင်ရာ။ (မှိုင်တိုင်လက်ချလုံ့လမလျှော့ရာဟူလို)။ ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်မပျင်းကြိုးကုတ်အားထုတ်ရာ၏ဟု ငါဆိုသနည်းဟူမူကား။ ဥဒကာ၊ မမြင်ကမ်းခြေ၊ ပင်လယ်ရေမှ။ ထလံ၊ ကြည်းသို့။ ဥဗ္ဘတံ၊ မလန့်မကြောက်ကူးခပ်မြောက်၍ရောက်ပေါက်လိုရာမင်းချမ်းသာတိုင်အောင်ထုတ်ဆောင်အပ်ပြီးသော။ အတ္တာနံ၊ ငါ၏ကိုယ်ကို။ ပဿာမိ၊ မျက်မှောက်မြင်ရ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်မပျင်းကြိုးကုတ်အားထုတ်ရာ၏ဟုငါဆိုပေသတည်း။
စူဠဇနကဇာတကံ ဒုတိယံ။၅၂။