Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

55. Pañcāvudhajātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၅၅) နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ယောအလီနေန စိတ္တေန, အစရှိသောဂါထာပုဒ် ဖြင့်တန်းဆင်ဆာဆင်အပ်သောဤပဉ္စာဝုဓဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံး နေတော်မူစဉ်၊ တယောက်သောလျော့သောဝီရိယရှိသောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ယောနရော၊ အကြင်သူသည်။ အလီနေန၊ ကျားဆင်ခြင်္သေ့၊ရင်ဆိုင်တွေလည်း၊ဆုတ်လေ့မရှိ၊ပကတိအားဖြင့်မတွန့်တိုသော။ စိတ္တေန၊ စိတ်ဖြင့်။ အလီန-မနသော အလီနဇ္ဈာသယောဝ၊ မတွန့်တိုသောအလိုအဇ္ဈာသယရှိသည်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ယောဂက္ခေမဿ၊ ယောဂလေးပါးတို့ဖြင့်ဘေးကင်းရာနိဗ္ဗာန်သို့။ ပတ္တိယာ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။ ကုသလံ၊ အပြစ်မရှိသော။ ဓမ္မံ၊ သုံးဆယ့်ခုနစ်ပါးသောဗောဓိပက္ခိယတရားကို။ ဘာဝေတိ၊ ပွါးစေ၏။ သောနရော၊ ထိုသူသည်။ အနုပုဗ္ဗေန၊ သီလဝိသုဒ္ဓိစသောအစဉ်ဖြင့်။ သဗ္ဗသံယောဇနက္ခယံ၊ အလုံးစုံသောသံယောဇဉ်တရားတို့၏ကုန်ရာကုန်ကြောင်းဖြစ်သောအရဟတ္တမဂ်အရဟတ္တဖိုလ်သို့။၊ ပါပုဏေ၊ ရောက်သည်သာတည်း။ ။

ပဉ္စာဝုဓဇာတကံပဉ္စမံ။၅၅။