Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

59. Bherivādakajātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၅၉)နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဓမေဓမေ ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဘေရိဝါဒကဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သောဆိုနိုင်ခက်သောရဟန်းကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ပုတ္တ၊ ချစ်သား။ ဘေရိံ၊ စည်ကို။ ဓမေဓမေ၊ ဖြည်းညင်းသာယာ ရံခါရံခါတီးကားတီးရာ၏။ နောနဓမေ၊ အလျှင်းမတီးရသည်ကားမဟုတ်။ (ဗျတိရေကပြန်)။ ပန၊ ထိုသို့တီးသော်လည်း။ (ထည့်)။ နာ-တိ-ဓမေ၊ အတိုင်းအရှည်ကိုလွန်၍ မပြတ်ပြင်းစွာမတီးရာ။ ဟိကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အတိ-ဓန္တံ၊ အတိုင်းအရှည်ကိုလွန်၍ မပြတ်ပြင်းစွာတီးခြင်းသည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသောမကောင်းကျိုးသည်။ ဇာတံ၊ ဖြစ်၏။ ဟိ၊ အကျိုးနှင့်အပြစ်ကိုဖွင့်လှစ်၍ဆိုအံ့။ (ထည့်)။ ဓန္တေန၊ ရွှေမြို့တော်ပွဲသဘင်အတွင်းဖြည်းညင်းသာယာငါတီးခြင်းဖြင့်။ သတံ၊ အရာသောသပြာကို။ လဒ္ဓံ၊ ရအပ်ပြီ။ အတိ-ဓန္တေန၊ အဘစကားကိုနားမထောင်လျှင်း၊ ပျင်းပြစွာသင်တီးခြင်းဖြင့်။ တံ၊ ထိုရပြီးသပြာတရာအစုကို။ ဣဒါနိ၊ ယခု။ (ထည့်)။ နာသိတံ၊ ဖျက်ဆီးအပ်ခဲ့ပြီ။

ဘေရိဝါဒကဇာတကံနဝမံ။၅၉။